Pagina's

woensdag 30 juni 2010

Wilders helpt zijn eigen politieke loopbaan om zeep

Het was verrukkelijk om te zien hoe Geert Wilders zijn eigen droom om zeep hielp. Na talloze handreikingen door VVD-leider Mark Rutte, is Geert Wilders begonnen aan zijn eigen duikvlucht. Hij heeft de deur naar een rechts kabinet definitief op slot gesmeten, waarmee hij andermaal aantoont dat hij eigenlijk helemaal niet wil regeren. Hij wil blijven krijsen en brullen als een klein kind, zodat hij media-aandacht krijgt en via deze gratis publiciteit extra stemmen. Maar de vraag is, of hij na vandaag nog wel opnieuw die media-aandacht krijgt. Hij is verworden tot een zielig klein over verwend kind, die gaat krijsen en stampen als het zijn zin niet krijgt. Dat kon hij lang volhouden, maar dat doet hem nu de das om.

Om de Tweede Kamer - en dus het volk - te informeren over de stand van zaken rond de formatie was er vandaag een debat, waarbij het eigenlijk de bedoeling was, dat informateur Uri Rosenthal tekst en uitleg zou gaan geven. In de plaats daarvan werd het prijsschieten voor de kamerleden. PVV-leider en dictator in spe Geert Wilders hield een voor hem bikkelharde rede waarin hij de informateur beschuldigde van het negeren van 1,5 miljoen kiezers; van 1,5 miljoen belastingbetalers. Hij kan maar niet vaak genoeg aanduiden hoe belangrijk het vindt, dat 1,5 miljoen mensen op hem hebben gestemd. Hij denkt blijkbaar nog steeds dat heel Nederland op hem heeft gestemd. Rutte reageerde meteen en vroeg Wilders tijdens het debat tot 7 keer toe om nu met hem onderhandelingen te starten. Maar Wilders weigerde, omdat het CDA niet wilde aanschuiven.

Wilders heeft altijd geroepen hoe verschrikkelijk het is, om met de PvdA te gaan regeren. Nu drijft hij zijn enige partner in crime, VVD-leider Mark Rutte, zó in de armen van PvdA-leider Job Cohen. Je zou eigenlijk kunnen stellen dat Wilders de architect is van het nieuwe kabinet Paars III. PvdA-leider Job Cohen kan nu rustig achterover gaan leunen en zijn kansen afwachten. En dat niet alleen; de hele PvdA kan de komende jaren gaan prijsschieten op Wilders. Bij elk weerwoord van de PVV kan de PvdA nu roepen dat Wilders zijn kans heeft laten lopen om deel te nemen aan een rechtse coalitie. En dat Wilders' PVV de VVD in de armen van links heeft gedreven omdat hij niets wilde. Want een kabinet zonder de PvdA is na de weigeringen van Wilders niet meer mogelijk. In elke andere coalitie komt de PvdA voor en een kabinet van nationale eenheid zou een ramp voor het land betekenen. Een middenkabinet met CDA, VVD en PvdA was er slechts één keer in de parlementaire geschiedenis en dat kabinet hield het slechts 1 jaar vol. Volkomen begrijpelijk dus, dat Cohen op zo'n kabinet niet zicht te wachten. Rutte heeft Cohen dus nodig... maar ook andersom. Net als 3 jaar geleden worden de gezworen vijanden van links en rechts in elkaars armen gedreven. Destijds waren het Jan Peter Balkenende en Wouter Bos, die elkaar tijdens de verkiezingscampagne de tent uitvochten en na de verkiezingen door de uitslag in elkaars armen werden gedreven. Immers, de SP weigerde aan te schuiven zonder de PvdA en het CDA wilde niet met SP en PvdA in één kabinet. Dat werd een té links kabinet en dus werd de ChristenUnie gevraagd. De daarop volgende regeerperiode werd één grote ramp, waarbij Balkenende en Bos elkaars bloed wel konden drinken en er door het constante geruzie niet echt besluiten werden genomen. Het ene besluit was teveel in het voordeel van de PvdA en dus van Bos; het volgende besluit zou teveel in het voordeel van het CDA en dus van Balkenende zijn. Bij dat gekibbel bracht Balkenende steeds zijn adjudanten Maxine Verhagen, Jack de Vries en Piet Hein Donner in stelling. Balkenende weigerde leiding te nemen. Officieel was hij de leider; maar hij gedroeg zich er niet naar en dat werd bij de afgelopen verkiezingen afgestraft door de kiezer, die massaal overstapte naar de VVD maar vooral naar de PVV (Het CDA verloor 21 zetels, waarvan er maar liefst 16 naar de PVV gingen).

Wilders heeft er tijdens de verkiezingscampagne voor gewaarschuwd; met de PVV in het kabinet komt er geen gekibbel en geruzie. Alleen kwam de PVV nooit in het kabinet omdat de PVV gewoon niet wil regeren. De PVV wil blijven brullen, stampen en krijsen als een verwend klein kind, dat in de supermarkt op de grond gaat liggen omdat moeder geen snoepje in het winkelwagentje wil leggen. Hoe Wilders ook probeerde de schuld in de schoenen van het CDA te schuiven, hij kreeg van de Kamer steeds de bal teruggespeeld; 'Neem dan het initiatief', was de boodschap. Wilders weigerde hartstochtelijk. Het lag er zo dik bovenop dat hij geen verantwoordelijkheid wilde dragen. Hij zal alles afschuiven op het CDA en daar keek het CDA wel drie keer voor uit. Ze wilden niet dezelfde vernedering ondergaan, als Wouter Bos die hen eerder liet ondergaan. Maar eigenlijk wil het CDA niets liever dan regeren; hoe gehavend ze ook uit de laatste verkiezingen kwamen. De nieuwe CDA-leider Verhagen staat echter met de rug tegen de muur; Hij wil best regeren, maar onder druk van zijn achterban gaat hij niet regeren met de PVV. Meer dan de helft van alle CDA-leden heeft gedreigd zijn lidmaatschap op te zeggen en CDA-bestuurders (d.w.z. burgemeesters en wethouders) hebben de partijleiding gedreigd over te stappen naar de VVD of zelfs de PvdA, als de CDA-leiding in zee gaat met de PVV. Het zou zijn politieke dood betekenen. Wilders kan dan een broertje dood hebben aan zijn achterban en precies doen waar hij zin in heeft; binnen het CDA liggen die verhoudingen anders.

Zoals het een echte dictator in spe betaamd, wil Wilders gauw nieuwe verkiezingen omdat hij de vorming van een nieuw kabinet ondemocratisch vindt. Elke PVV-stemmer wil nieuwe verkiezingen. Eigenlijk wil de PVV-stemmer net zo lang verkiezingen organiseren, totdat de PVV de grootste partij is. Opiniepeiler Maurice de Hond - die wel vaker met zijn eieren na Pasen komt - houdt nog steeds peilingen (ook al zijn de verkiezingen reeds 4 weken geleden al gehouden). En de PVV voelt zich gesterkt door die peilingen, want de PVV is in die peilingen de grootste partij. Maar is het voor een land in een diepe economische crisis wel goed om iedere 9 maanden naar de stembus te gaan? Kijk maar naar Italië: De Italianen gaan geregeld naar de stembus en dat heeft van Italië een vrijwel onbestuurbaar land gemaakt, waar het recht van de sterkste (lees: "maffia") geldt. Het land heeft torenhoge schulden en de premier ligt ondertussen met en 17-jarig fotomodel in bed te vrijen. Dat moeten we in Nederland niet willen met z'n allen.

Feit is wel dat met deze houding de politieke loopbaan van Wilders is afgelopen. Hij won de gemeenteraadsverkiezingen in Almere en Den Haag glansrijk, maar deed in geen van deze steden mee in het college. Hij zette zichzelf volledig buitenspel door van een verbod op hoofddoekjes en stadscommando's een breekpunt te maken. Toen hij merkte dat de macht hem door de vingers gleed als ware het los zand, vond hij het ineens geen breekpunt meer. Bij de landelijke verkiezingen maakte hij een breekpunt van de AOW-leeftijd en kreeg mede daardoor veel stemmen van oudere kiezers. Die bedroog hij opnieuw door direct na de verkiezingen van de AOW geen breekpunt meer te maken. Wie is er nou de draaikont, meneer Wilders? Maar evengoed heeft hij zijn kans om een regering te vormen met CDA en VVD aan zich voorbij laten gaan. Hij neemt daardoor geen deel aan een rechts kabinet. Iets wat Opinie Paultje in maart al voorspelde. Hij wil geen verantwoordelijkheid dragen. Wilders en zijn PVV zijn klaar; zij gaan dezelfde richting uit als de LPF; Na de komende Kamerverkiezingen valt de PVV terug naar 10 zetels, daarna naar 4 en daarna zijn ze weg.

Iets wat misschien wel zorgwekkend is, is de keiharde en vaak surrealistische taal die de laatste 10 jaar vanuit de rechte kant van het politieke spectrum komt. De haatdragende en discriminerende taal verhardt steeds vaker, om maar aandacht van de media te krijgen. De Wilders-hype is mede ontstaan, doordat Wilders hardere taal naar niet-Westerse immigranten sprak, dan zijn voorganger, wijlen Pim Fortuyn. Die was nog redelijk mild naar Moslims. Heel even boden Wilders en voormalig Trots op Nederland-aanvoerster Verdonk tegen elkaar om, als het ging om het oplossen van het immigratieprobleem. Indien Wilders en zijn PVV inderdaad de aftocht blazen na de eerstvolgende Kamerverkiezingen (en dat is helemaal niet ondenkbaar, aangezien Wilders geen regeringsverantwoordelijkheid wil nemen), zal er een nieuwe politicus opstaan, die misschien nog welk hardere taal gaat uitkramen dan Wilders. En wellicht laat hij of zij het niet alleen bij woorden, maar komen er ook daden bij. Iets wat zeker is, is dat de Wilders-mania zo goed als over is. Wilders is niet langer de verlosser, zoals ooit Johan Cruijff dat wel was. Niet het CDA of Maxime Verhagen negeert 1,5 miljoen kiezers; Wilders misbruikt ze totaal voor eigen gewin. Om straks 4 jaar lang alleen maar zielig te gaan doen en zich als een klein kind te gaan gedragen. Nederland is duidelijk klaar met deze dictator in wording. Wilders heeft zijn eigen politieke loopbaan vakkundig om zeep geholpen.

vrijdag 18 juni 2010

Een regering zonder de PVV kan alleen maar een feest voor het land zijn

Een zucht van verlichting ging door het land (en waarschijnlijk ook door de hele wereld) toen deze week bekend werd dat de PVV definitief niet meer mee deed met de vorming van een rechtse regering. De PVV zou deelnemen aan een rechtse coalitie met CDA en VVD en vooral het CDA zat niet echt te springen om deelname aan een regering met een partij die mensen uitsluit op basis van ras en geloof. U weet wel; dat CDA, dat normaliter met alle winden meewaait. Het CDA; voor wie heen berg te hoog is en geen dal te diep; zolang ze maar kunnen regeren. Het CDA zat niet te wachten op een land, dat een kopie zou worden van Israël. Het CDA wilde een stabiel land met een stabiele regering en had daarbij geen partij nodig die nazipraktijken bezigt. Eindelijk nam het CDA een keer een beslissing. En het was nog een verstandige ook!

PVV-leider en dictator in spe Geert Wilders had er gisteren goed de pest over in, toen bleek dat de nieuwe CDA-voorman Maxime Verhagen geen trek had in een samenwerking met de anti-Islampartij van Wilders. Binnen het CDA was een forse meerderheid tegen welke vorm van samenwerking met de PVV dan ook. Voormalig CDA-voorman Balkenende heeft zich nooit echt tegen deelname aan een coalitie met de PVV uitgesproken; maar Balkenende had duidelijk een dubbele agenda. Balkenende wilde premier van Nederland blijven en dan maakte het hem niet uit, met wie hij zou gaan samenwerken. Met het forse verlies bij de laatste kamerverkiezingen deed Balkenende een stapje terug, in een goed geregisseerde show met krokodillentranen en emoties. Balkenende besefte dat het premierschap erop zat en dus voor hem geen statusverhogende baantjes meer. Directeur van één of andere lobbyclub was vanaf nu het hoogst haalbare. Balkenende is inmiddels geen leider meer en Verhagen heeft het stokje van hem overgenomen. En natuurlijk wilde Verhagen graag het rechtse kabinet. Verhagen wilde nog graag een paar jaar minister van Buitenlandse Zaken zijn (hij heeft daar immers van kinds af aan al van gedroomd); al was het alleen maar om al die wereldleiders nog één keer in de armen te mogen vliegen. Maar Verhagen werd tegengehouden door zijn achterban. Nog vóór er een ledenvergadering kon worden gehouden, begonnen prominente CDA’ers al te protesteren en dreigde een forse meerderheid van de leden het lidmaatschap op te zeggen, als het CDA zou gaan deelnemen aan een coalitie met de PVV. Vanwege die enorme tegenzin bij voornamelijk prominente CDA'ers als Van Agt, Brakx, Terpstra (voormalig voorzitter van het CNV), Van Leeuwen (lid 1e Kamer) en Lubbers is Verhagen niet gaan onderhandelen met de PVV. Omdat het altijd toch zeer flexibele CDA niet meedeed, was een rechts kabinet van de baan.

Dictator Wilders was verontwaardigd. Hij was zwaar aangedaan. Nederland werd nu geen kopie meer van Israël. Ik vraag me alleen af wie nou het meest ontdaan was van het floppen van het formeren van het rechtse kabinet; was het nou Wilders, die de macht als zand door zijn vingers zag wegglijden... of waren het nou zijn (voornamelijk) Israëlische en Amerikaanse rijke Joodse financiers, die van Den Haag een graag kopie van Tel Aviv zagen worden en Amsterdam een kopie van Jeruzalem. Net als in de Gazastrook moesten er om wijken waar allochtone mensen woonden, muren worden gebouwd, waarna voedsel gecontroleerd naar binnen mocht worden gebracht. Net als in de Tweede Wereldoorlog moesten mensen in het bevolkingsregister worden geregistreerd naar etniciteit en moesten alle niet-Christelijke gebedshuizen worden afgebroken. Geen ontwikkelingshulp meer aan landen die dat zo hard nodig hebben; Nederland moest uit de Europese Unie stappen en niet-Christelijk gelovigen moesten hun geloof afzweren en Christelijk worden. Aanpassen, of het land uit. Dat is de visie van de PVV en daaraan wilde de VVD van Mark Rutte zich confirmeren. Iets, waar zelfs prominente VVD'ers zich voor kapot zouden schamen. Rutte dacht daar duidelijk anders over; hij wilde de eerste VVD-premier van Nederland worden en dam maakte het hem niet uit, hoe hij dat doel zou bereiken. Hij toonde hiermee een kopie te zijn van Balkenende; geen visie en dus ook geen leiderschap.

Rutte gaat het nu over links proberen; dus met Paars Plus of de Paarse Variant. Deze coalitie met PvdA, VVD, D'66 en GroenLinks heeft totaal niet de voorkeur van Rutte. Maar misschien beseft Rutte ook wel dat er geen andere mogelijkheid meer is, zolang het CDA blijft aarzelen. In dat geval heb ik nieuws voor Rutte: aarzelen zit CDA'ers in het bloed. Rutte is bang overvleugeld te worden door de linkse partijen, waardoor zijn VVD-programma in het niet valt. De verkiezingsbelofte om vooral niets te doen aan de hypotheekrente-aftrek kan hij op deze manier niet waar maken. Weer een teken dat Rutte een prima prater is, maar geen leider. Nu een formatie met de PVV is gestrand, kan hij niet meer om de PvdA heen en daarmee heeft hij zich in een zwakke positie gemanoeuvreerd. Tenzij hij nieuwe verkiezingen uitschrijft, moet hij nu wel samenwerken met de PvdA. Overigens toonde hij in de kweste-Verdonk al aan niet over leiderschapskwaliteiten te beschikken. In de kwestie-Verdonk had voormalig integratie-minister Rita Verdonk meer voorkeurstemmen bij de laatste verkiezingen, dan Rutte. Dus vond de voormalig gevangenisdirectrice dat zij alleen al daarom recht had op het leiderschap van de VVD. De partijleiding in de leden besliste anders en het lukte de nieuwe leider Rutte vervolgens niet, om het wilde paard Verdonk binnen de partij te houden. Verdonk begon voor zichzelf en ging bij de laatste verkiezingen af, langs de zijdeur. Maar toen al nam Rutte geen leiding om het wilde paard Verdonk te temmen. En dat doet hij nu weer niet!

Wilders krijste na het floppen van de rechtse kabinetsformatie meteen als een klein kind dat Maxime Verhagen 1,5 miljoen kiezers had genegeerd. Wéér een voorteken dat Wilders een pure machtswellusteling is en de extra zetels van het CDA alleen maar zou misbruiken, om zijn eigen programma erdoor te drukken. Goed, er hebben dan inderdaad 1,5 miljoen mensen op de PVV gestemd en dat is al erg genoeg.. Maar er zijn nog altijd 10 miljoen mensen die niet de op de PVV hebben gestemd en die tellen voor Wilders dan even niet mee. Wilders mag dan 1,5 miljoen stemmers achter zich hebben... een simpele rekensom leert ons dat er 12,2 miljoen kiesgerechtigden zijn (even zoeken op Google en je komt zo achter dit getal), waarvan 79% is komen opdagen. Die 79% staat gelijk aan 9 miljoen stemmers. En dan is 1.5 miljoen stemmers, gedeeld door het totaal van 9 miljoen 16,6% van alle stemmers, die dus op de PVV hebben gestemd. Dat houdt in dat ruim 83,5% van alle stemmers die zijn op komen dagen géén PVV heeft gestemd. Moeten die mensen allemaal worden genegeerd, Geert? Naar wie moeten we luisteren; naar die 16,5% van jou, of naar die 83,5% van alle kiesgerechtigden in Nederland, die NIET op jou hebben gestemd? Geert gaat meteen van uit dat nu 1,5 miljoen mensen op hem hebben gestemd, heel Nederland hem wil. Die kromme gedachten horen ook bij een dictator. Niet in een democratisch model.

Wilders en zijn dictatoriaal geleide PVV snappen nog steeds niet dat problemen in Nederland schouder aan schouder moeten worden opgelost. Uitdagingen lossen we samen op en niet door één groep te beschuldigen van het veroorzaken van alle problemen, zoals dat ook door een klein Oostenrijks mannetje in de periode 1939 - 1945 werd geopperd. 92% van de Nederlanders heeft besloten dat ze geen PVV stemmen en de VVD zou op z'n minst naar hen moeten luisteren en niet naar die minderheid van 8% die voorstander is van een land, dat zich terugtrekt achter de dijken en die mensen uitsluit van deelname aan de samenleving.

De grote verliezer van deze week is Geert Wilders. En dat mag een feest voor het land zijn!

dinsdag 15 juni 2010

Het is eng wat er nou in Den Haag gebeurd

De kiezer heeft gesproken. Lekker cliché, maar wel de waarheid; de kiezer koos 9 juni in meerderheid voor een ruk naar rechts. De VVD kwam als overwinnaar uit de verkiezingsstrijd, op de voet gevolgd door de PvdA. Het CDA verloor de helft van het aantal zetels en - zoals eerder op dit weblog voorspeld - trad Jan Peter Balkenende af, in een keurig door het CDA opgevoerd schouwspel. Erger is de enorme winst van Islam-hater en dictator in spé Geert Wilders. Zijn partij schoot omhoog van 9 naar maar liefst 24 zetels in de Tweede Kamer. Vrijwel alle CDA-kiezers gingen over naar Wilders; het CDA verloor namelijk 20 zetels en de PVV won er 13. Ruim 1,5 miljoen Nederlanders stemden op de PVV. Een schrikbarend hoog aantal. Nederland wil terug naar se sixties.

Tot ver in de jaren '60 van de vorige eeuw was het makkelijk verdeeld in het huishouden; pa werkte en moeder zorgde voor de kinderen. Daarna stak het feminisme de kop op en telden vrouwen ineens mee in de maatschappij. Als a 's avonds thuis kwam van een dag hard werken, zette ma de warme hap op tafel en kon iedereen aanschuiven. Het kantoor was het domein van pa; de keuken voor ma. Vrouwen hadden maar één recht en dat was het aanrecht.

Geert Wilders schijnt klaarblijkelijk weer terug te willen naar die tijd met zin 'Henk en Ingrid'-verhaal; Henk en Ingrid zijn een gemiddeld Nederlands gezin. Ze zij gelukkig getrouwd, hebben twee leuke en vooral knappe kinderen (jongen en een meisje), wonen in een rijtjeshuis met spaarhypotheek, hebben een caravan waarmee ze ieder jaar naar Frankrijk gaan en rijden een Opel Astra. 1,5 miljoen Nederlanders schijnen het daarmee eens te zijn. Het traditionele man/vrouw-patroon, waarvan we met z'n allen dachten dat dat wel over zou zijn, keert weer helemaal terug. En dat is nog maar het minst erge.

Het erge is dat Wilders zo fors heeft gewonnen met een anti-Islam verhaal waarmee hij angst zaaide. Mensen hebben van nature de neiging bang te zijn voor het grote onbekende. In de plaats in gesprek te gaan en kennis te maken met dat 'grote onbekende', wordt de strijd ermee aangebonden en gaat men op oorlogspad. En als daar toevallig iemand opstaat en roept dat dat grote onbekende een gevaar vormt voor alles waar wij onze vrijheden aan ontlenen, verandert die angst vanzelfsprekend in woede. Niet alleen is het de PVV perfect gelukt om mensen tegen elkaar op te jagen, maar ook om te zorgen voor gratis reclame. De hele vaderlandse media deed mee aan die hype. Met de 'onafhankelijke' actualiteitenrubrieken Netwerk en EenVandaag voorop. Sterker nog; de hele wereldpers deed mee. Nederland staat in de wereld vandaag de dag gelijk aan enfent terrible Joran van de Sloot en Islam-hater Geert Wilders. Lekker om in het buitenland te roepen dat je uit Nederland komt. Kunnen we niet terug naar de tijd dat Nederland gelijk stond een vrije sex en gebruik van genotsmiddelen? De tijd waarin Nederland wereldwijd bekend stond om windmolens, wereldleider was in de productie van XTC en de uitvinding van het televisieprogramma 'Big Brother', waarin dit beeld ook nog eens leek te worden bevestigd. Liever dat, dan te worden vergeleken met een dictator of moordenaar in spe. Het is eng, wat er nou in Den Haag gebeurd.

Maar een coalitie vormen met de PVV is gelijk aan politieke zelfmoord voor de VVD. De VVD is als grootste uit de verkiezingsstrijd gekomen en dus hebben alle partijen aangegeven dat informateur Uri Rosenthal als eerste een coalitie VVD/PVV/CDA moet gaan onderzoeken. Het CDA is altijd voorstander geweest van zo'n coalitie; maar alleen als Jan Peter Balkenende minister-president zou kunnen blijven. Nu deze het strijdtoneel heeft verlaten, blijft Rutte eenzaam achter. Rutte is weliswaar een prima prater; maar kan hij het beest Wilders temmen? Wilders zal als dictator binnen zijn eigen partij ook geen leiding van Rutte dulden. Een Kabinet Rutte-Wilders wordt op deze manier erg instabiel. Nu zijn ze nog vriendjes. Klopt; nu moeten er zaken worden gedaan. Maar als de PVV eenmaal in de regering zit, zal Wilders veel vaker de leiding in discussies nemen dan Rutte, wat onherroepelijk voor ruzies zal zorgen. Al is het alleen maar het wilde PVV-plan om alle niet-Westerse allochtonen de grens over te zetten. Heeft de PVV inmiddels al een mega-order geplaatst bij Boeing of Airbus? Of is die order een afspraak in het regeerakkoord? En hoe gaan VVD-stemmers hiermee om, omdat onder de VVD-stemmers (hoe vreemd het ook klinkt) ook niet-Westerse allochtonen zijn. Hoewel... het kan nog gekker: Tijdens de verkiezingsuitzending van De Wereld Draait Door kwam er een interview voorbij van een Marokkaan uit Volendam die aangaf PVV te gaan stemmen.

Derde probleem voor het nieuwe kabinet Rutte-Wilders is, dat het gehele linkse blok in de oppositie zit. Één motie van wantrouwen vanuit dat linkse blok en het is einde verhaal voor het kabinet Rutte-Wilders. Als laatste heeft Rutte niet echt een mandaat gekregen van de kiezer; hij heeft met één zetel verschil gewonnen van de PvdA. De Kiescommissie deelde vandaag mee dat het verschil tussen de nummers één en twee slechts 1875 stemmen bedroeg. Dan heb je inderdaad gewonnen omdat je de grootste bent; maar de kiezer is niet in meerderheid overtuigd. En een CDA/PVV/VVD-kabinet zou 76 zetels hebben. Daarmee heeft het de meerderheid, maar niet de absolute meerderheid en daardoor zal het zo wankel als de toren van Pisa worden. Het nieuwe zo door het Nederlandse volk gewenste kabinet over rechts zal binnen enkele maanden weer struikelen en dan mogen we over een jaar wéér naar de stembus.

Maar zover laat het CDA dat niet komen. Voor het CDA is het duidelijk dat vrijwel alle verlieszetels zijn overgegaan van het CDA naar de PVV en een klein gedeelte naar de VVD. En het CDA zou daarmee gaan onderhandelen? In geen miljoen jaar! Bovendien zit de het CDA niet echt te springen om te gaan onderhandelen met een Islamhater, c.q dictator in spe. Zou het kabinet CDA/VVD/PVV struikelen, dan wordt de middenpartij CDA, die al sinds de jaren '80 van de vorige eeuw de windrichting kiest van de de coalitiepartner, voor eeuwig en altijd vergeleken met een partij die mensen uitsluit van deelname aan de samenleving op basis van ras en/of etniciteit. Dat wil het CDA waarschijnlijk niet laten gebeuren en om deze twee redenen zal het CDA niet aanschuiven aan tafel bij de VVD en de PVV. En dat is de eerste keer dat het CDA een verstandige keuze maakt. En die keuze nog eens zelf maakt, ook.

donderdag 3 juni 2010

Vrede komt per boot en gaat per vliegtuig

Afgelopen week enterde de Israëlische marine een konvooi hulpgoederen bestemd voor de Gaza Strook. Naast de 6 boten die in beslag werden genomen, schoten goed getrainde Israëlische mariniers 9 vredesactivisten dood. In de hele wereld werd verontwaardigd gereageerd op het voorval, maar toch legt de internationale gemeenschap Israël geen strobreed in de weg om zo’n actie nog een keer uit te halen. Want twee dagen later vertrok een tweede hulpkonvooi vanuit Malta naar Gaza Stad en ook deze schepen werden tegengehouden door de Israëlische marine. De Israëlische marine lag met oorlogsschepen en speedboten met daarop goed getrainde mariniers klaar, om de hulpverleners tegen te houden. Toen deze alsnog door wilden gaan met het verlenen van hulp, werden hun schepen in beslag genomen. Israël wil koste wat het kost geen appeltje of druppeltje water toelaten tot de hulpbehoevende mensen in de Gaza Strook. Kosten noch moeite werden gespaard om hulpbehoevende Palestijnen te voorzien van water, kleding en voedsel. De Gaza Strook is sinds 2007 hermetisch afgesloten, omdat Hamas door de Palestijnse bevolking in de regering is gekozen. En Hamas is een terreurorganisatie, die tegen Israël is. En dus moesten de hulpverleners op de boten worden tegen gehouden en als het even kon, worden afgemaakt. Het zijn terroristen, beweren de Israëlisch, in de hoop dat de wereld het allemaal maar goed vindt. En het verbazingwekkende is: de wereld vindt het nog goed ook. Toegegeven, leden van Hamas zijn geen lieverdjes. Ik zou ze ’s avonds laat in een donker steegje niet willen tegenkomen. Maar om hulpverleners te vermoorden, die in vrede goederen komen brengen, gaat echt veel te ver. Bovendien wordt op deze manier gestraft een heel volk gestraft voor de daden van een klein, select groepje mensen. De mensen die niet voor Hamas hebben gestemd, krijgen die wel eten en drinken van Israël?

De haat tussen Moslims en Christenen is nergens zo diep geworteld als in Israël. Het land ligt al sinds 1969 overhoop. Honderdduizenden mensen hebben sindsdien al de dood gevonden in een strijd om verdeling van land, toekomst en geloof. Israël is nagenoeg failliet en wordt overeind gehouden door haar trouwe bondgenoot de Verenigde Staten. Terwijl aan de ene kant menig Amerikaanse president zich stuk bijt op welk vredesproces dan ook, leveren de Amerikanen aan de andere kant gratis het modernste wapentuig aan de Israëlische strijdkrachten. Die kunnen de Israëlische strijdkrachten dan ‘uittestten’ op Palestijnen. De haat jegens Moslims is zo groot, dat de Israëlische marine het ervoor over heeft om iedereen dood te schieten, die de Palestijnen te hulp schiet. Het is een walgelijk tafereel. En terwijl heel Nederland (overigens geheel terecht) op z’n achterste benen staat te steigeren als er twee hulpverleners worden aangevallen door een stelletje opgeschoten Marokkanen, lijken we het vrij normaal te vinden dat de Israëlische overheid iedereen tegen houdt, die hulp kot verlenen aan de Palestijnen. De hele wereld heeft decennia lang geprotesteerd tegen het apartheidregime in Zuid-Afrika en fel geroepen om de vrijlating van vredesactivist Nelson Mandela; nu hetzelfde al decennia lang gebeurd in Israël schijnen de wereldleiders wat terughoudender te zijn.

De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, toch opgericht om dit soort excessen te voorkomen, kwam meteen in spoedzitting bijeen. Het kostte de Veiligheidsraad liefst tien uur om eruit te komen of ze nu vóór of tegen de actie van de Israëlische marine was. Jawel; tien uur had men nodig om zich af te vragen of dit goed was, of niet. Uiteindelijk kwam er een slotverklaring waarin men een onderzoek eiste naar de gebeurtenissen, zodat men daarná een oordeel kon vellen of deze actie gerechtvaardigd was, of niet. Daar sta je dan, met je internationale mensenrechten. Het onderzoek moest volgens de hele wereld een onafhankelijk onderzoek zijn; de Verenigde Staten vonden een eigen onderzoek door de Israëlische marine voldoende. Alsof een slager zijn eigen vlees kan keuren. Wereldwijd gingen honderdduizenden mensen de straat op, om te protesteren tegen het incident. In Turkije was het verzet het grootst; de 9 omgekomen vredesactivisten waren allen Turken. In Den Haag sloeg de politie een protest jegens Israël hardhandig neer. De vredesactivist onder de vredesactivisten, Gretta Duisenberg, kreeg zelfs een aantal klappen te verwerken. En dat, terwijl een protestactie de enige manier is om je onvrede te laten blijken. Je zou de moord op 9 vredesactivisten eigenlijk moeten afkeuren. Eigenlijk zou je de vredesactivisten het voedsel en de kleding gewoon moeten laten brengen. Maar als het Israël betreft, is blijkbaar alles geoorloofd. Zou elk willekeurig Afrikaans land de hulpverleners hebben gestopt, dan zou zit onherroepelijk leiden tot internationale sancties en resoluties vanuit de VN. Als Somalische piraten Westerse handelsschepen kapen, treedt de internationale gemeenschap keihard op en stuurt massa’s oorlogsschepen naar de Golf van Aden om die piraten uit hun verschoning te schieten. Vredesactivisten die hulp komen brengen, kunnen zonder enig pardon worden vermoord en de rest gevangengezet. Na een week en onder druk van de protesten van de wereldbevolking, kon de Israëlische overheid de vredesactivisten niet langer vasthouden en zette ze per bus en vliegtuig het land uit. Sinds wanneer is het een misdrijf om hulp te verlenen? Welke wettekst van het internationale recht staat dat je hulpverleners zonder pardon mag vermoorden of achter tralies mag smijten? En waar Australië deze week de moeite nam om Japan voor het internationale strafhof te werpen vanwege de illegale walvisvaart, is er geen land ter wereld die Israël op het matje roept en aan zijn oren naar Den Haag sleurt. Integendeel; men kijkt ernaar met de handen over elkaar en verroert geen vin. Welke functie heeft dat internationale strafhof dan eigenlijk? En waarom worden die hulpgoederen niet begeleidt door een horde marineschepen van de Europese Unie? In elk Afrikaans land staat een VN troepenmacht klaar; als het om Israël gaat, zijn de manschappen blijkbaar op.

Ondertussen probeerde Israël inderhaast de internationale gemeenschap aan te tonen dat de vredesactivisten toch echte terroristen waren. De vredesactivisten hadden kapmessen en honkbalknuppels aan boord, zo toonden de Israëlische vertegenwoordiger in de Veiligheidsraad. Verder probeerden ze aan te tonen dat de organisaties achter het konvooi, de IHH en Free Gaza Now, terroristische organisaties waren. Ze zouden zelfs banden hebben met de terreurbeweging van Al Qaida. Want als je dat tegen de internationale gemeenschap roept (met de VS voorop), dan is alles geoorloofd. ‘Moslims’ staan voor de Westerse wereld gelijk aan ‘terroristen’. Al Qaida (ik hoop dat ik de naam goed schrijf) is een bedreiging voor de internationale veiligheid en vooral die van de Verenigde Staten. Dus als je maar roept dat er banden zijn met de terreurbeweging van Osama Bin Laden, dan gaan alle remmen los. In dat geval is het blijkbaar geoorloofd om hulpverleners uit hun verschoning te schieten, hun boten te enteren en een week lang in de gevangenis te vast te zetten op water en brood en te intimideren. Dan is het blijkbaar geoorloofd om hulpverleners die eten, drinken en kleding komen brengen, te vermoorden. De internationale gemeenschap kijkt toe, hoe vredesactivisten met honkbalknuppels en kapmessen uit hun verschoning worden geschoten door goed getrainde Israëlische mariniers met het modernste wapentuig. Kapmessen en honkbalknuppels versus volautomatische machinepistolen. Een ongelijke strijd, zou je zonder enig internationaal onderzoek kunnen vaststellen. Terroristen hebben vandaag de dag echt geen kapmessen en honkbalknuppels nodig om oorlog te voeren. En al helemaal niet om de Israëlische marine te lijf te gaan. Terroristen hebben genoeg geld om modern wapentuig te kopen. Die hebben echt geen kapmessen en honkbalknuppels nodig. En als terroristen dat geld niet hebben, dan halen ze dat geld wel op door een geldtransport te overvallen, het stelen van dure schilderijen uit musea of via cybercrime. Daar gaan miljarden dollars per jaar in om; denk je nou echt dat ze daarvan slechts een paar honkbalknuppels en kapmessen gaan kopen?

Israël toonde beelden van de geënterde hulpgoederen, die in vrachtwagens werden gezet om zo alsnog naar de Gaza Strook te worden vervoerd. Dat was althans het verhaal. Maar echt geloven doen we deze onzin natuurlijk niet. Want waarom vermoord je dan 9 mensen en enter je 6 schepen met hulpgoederen? Waarom laat je die schepen dan niet gewoon door en laat je als paranoïde overheid niet gecontroleerd de goederen uitdelen door de hulpverleners aan de hulpbehoevende Palestijnse bevolking? Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. In dit geval kwam de vrede per boot en vertrok per vliegtuig.

maandag 24 mei 2010

Balkenende keert na de verkiezingen van 9 juni niet meer terug

In deze korte versie van ‘ Opinie Paultje ’ een nabeschouwing op het eerste televisiedebat gisterenavond op RTL4. Een slecht geleid debat, waarin journalist en voormalig CDA-prominent Frits Wester (Wester was ooit persvoorlichter bij het CDA) Nederland voorstelde aan vier mogelijke minister-presidenten na de verkiezingen van 9 juni aanstaande; Wilders (PVV), Cohen (PvdA), Balkenende (CDA) en Rutte (VVD). Vier? Nee, drie! Want na de verkiezingen keert de huidige minister-president Jan Peter Balkenende niet meer terug. Zoveel is zeker

Omdat er geen leiding was, zaten alle vier de heren de hele tijd door elkaar heen te kleppen. Het was vrijwel onverstaanbaar wat de heren zeiden. Cohen (PvdA) had zich redelijk goed voorbereid op de aanvallen van vooral Balkenende en Wilders. Alsof hij wist dat deze twee heren constant de aanval met hem zouden gaan zoeken. In de twee confrontaties die Balkenende en Wilders met Cohen zochten, weerde Cohen zich vrij aardig. Hij liet zich niet opnieuw uit zijn tent lokken door in te gaan op de vragen van Wilders en Balkenende, of er nog aanpassingen waren geweest in het PvdA-verkiezingsprogramma. Hoewel de PvdA-voorman erg zenuwachtig begon aan de avond, groeide hij naar mate de avond vorderde, in zijn rol. Hij had zich wat beter kunnen voorbereiden op het zorgvraagstuk en hij hakkelde en stamelde de eerste minuten maar wat, waardoor hij zich uit zijn tent liet lokken door Wilders en Balkenende. Het was moedig van Cohen om tot twee keer toe de strijd aan te binden met Wilders, maar totaal onnodig. Wilders vormt al lang geen bedreiging meer voor de PvdA. Het zou Cohen goed doen, om de confrontatie op te zoeken met Rutte. Immers; Rutte is in de peilingen de grootste omdat rechtse CDA-kiezers, die zijn overgelopen naar de PVV, nu bij de VVD zitten. Verder was het debat geen debat, maar rechtse propaganda. Frits Wester liet Cohen nauwelijks uitspreken en gaf Wilders, Balkenende en in mindere mate Rutte uitgebreid de kans om Cohen met de grond gelijk te maken. Wilders had de onbeschofte neiging door tijdens de tweede confrontatie met Cohen te gaan schreeuwen en toen Cohen wilde reageren, weg te lopen van de tafel, terug naar zijn plaats. Hij wachtte het antwoord van Cohen niet eens af. Zo’n houding is onbehouwen en onbeschoft, maar tekent de PVV-voorman wel af. De arme Cohen bleef staan en maakte zijn verhaal af. Wilders gaf daarna nog een sneer naar Cohen door samenwerking met de PvdA uit te sluiten, waarna Cohen echt los kwam en tegen Wilders riep:”Dat is dan wederzijds”. Ook Balkenende gaf een sneer door aan te geven dat een samenwerking met de PvdA de grootste fout was, die hij ooit had gemaakt. En zo’n fout zal hij niet weer maken, meende de CDA-voorman. Wilders noemde Cohen diverse malen een ‘thee drinker’; een term die onder andere net zo afgezaagd is als de term ‘draaikont’ die Balkenende steeds bezigt. Probleem is alleen dat de keiharde aanvallen van Balkenende en Wilders op Cohen niet echt hebben gewerkt. Cohen werd niet de schlemiel van de avond; dat werden Wilders en Balkenende. Zij kwamen met een populariteit van 18% als slechtste uit de bus; 36% ging voor Rutte (nogal logisch, want met Rutte werd nauwelijks de confrontatie gezocht; Wilders en Balkenende hadden hun pijlen duidelijk alleen maar gericht op Cohen) en 23% ging voor Cohen. Het af fikken van Cohen en de rustige houding die Cohen daarbij aannam, heeft Cohen mogelijk dus alleen maar stemmen opgeleverd en geen stemmen gekost, zoals Wilders en Balkenende hoopten.

Door het slechte optreden van Wilders tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart dit jaar heeft Wilders zichzelf en zijn PVV vrijwel volledig buitenspel gezet. Door het twijfelachtige optreden van Wilders gisteravond is dat mogelijk alleen maar erger geworden. Alleen Rutte (VVD) kon de moed verzamelen om Wilders erop te wijzen dat de PVV eigenlijk helemaal niet wil regeren. En daar had de VVD-voorman een heel sterk punt. Waar Rutte ook erg sterk was, was de vraag van presentator Frits Wester of Rutte garanties wilde afgeven voor de hypotheekrente-aftrek. Waar Cohen (PvdA) tijdens een eerder onderwerp de garantie gaf op koopkrachtbehoud, gaf Rutte het enig juiste antwoord op de vraag of er garanties konden worden afgegeven: ”Garantie heb je op stofzuigers en wasmachines” ,antwoordde Rutte geheel terecht. Cohen had ook geen garanties mogen geven; evenals Balkenende geen breekpunt in de formatie had mogen maken van de hypotheekrente-aftrek. Ook zette hij zichzelf buitenspel door een nieuwe coalitie met de PvdA uit te sluiten. Daarmee zette hij deur naar een nieuwe Paars-kabinet nog een stukje verder open. Cohen herhaalde maar weer eens dat wat de PvdA betreft de hypotheekrente-aftrek ook niet wordt afgeschaft, maar wordt beperkt voor huizen van een miljoen euro of meer. Wilders , Balkenende en in mindere mate Cohen verweten de PvdA onduidelijk te zijn over de hypotheekrente-aftrek.

De enige keer dat Balkenende echt sterk uit de hoek kwam, was zijn aanval op Rutte over het premierschap. Rutte had geroepen dat hij geen premier wordt, als er een minderheidskabinet gaat komen. Dan wordt huidige VVD-eurocommissaris Neelie Kroes de nieuwe minister-president van Nederland. Hoewel Kroes een prima leidinggevende is, had Balkenende een punt met het weglopen van verantwoordelijkheden van Rutte. Maar Rutte paradeerde deze aanval prima en sneeuwde Balkenende helemaal onder. Tot aan het irritante toe: Zowel Rutte als Wilders bleven maar door kakelen met rechtse propaganda, zonder dat gespreksleider Wester er echt tussen kwam. Hierdoor hadden Balkenende maar vooral Cohen vrijwel niets in te brengen in het debat. Het debat was daarom monotoon en rechts van aard en waar Balkenende geen zier meer gaf om wat er zich allemaal afspeelde tussen deze drie heren (hij verlaat immers na de verkiezingen de Tweede Kamer), probeerde Cohen het heertje uit te hangen en netjes te luisteren naar zijn tegenstanders. Dat was niet wederzijds. Toen Cohen dat eenmaal door had, begon hij te groeien en gaf hij de eerder genoemde sneer naar Wilders. Ook Balkenende moest het ontgelden. Cohen vroeg aan Balkenende of deze kon vertellen welke van zijn 5 kabinetten de rit had afgemaakt. Balkenende reageerde boos en verwaand en riep dat het Kabinet Kok II de dit ook niet had afgemaakt, waarop Cohen antwoordde dat Kok I de rit wel had afgemaakt en Kok II twee weken vóór de verkiezingen viel over de val van de Moslimenclave Srebenica in Bosnië.

Conclusie van het kippenhok van afgelopen avond was, dat een nieuw Paars kabinet weer een stukje dichterbij is gekomen. Balkenende en Wilders konden het ook niet eens worden over het sluiten van alle moskeeën in Nederland en Rutte laakte de hoofddoekjesbelasting van Wilders. Feit is dat Balkenende een zeer ongeïnteresseerde houding tentoon spreidde. Dezelfde ongeïnteresseerde houding als die hij al 8 jaar lang tentoon spreidt. Het kan best een goede debater zijn en een intelligente man; leiderschapskwaliteiten heeft hij niet en die heeft Cohen duidelijk wel. Cohen bleef in het geweld van Balkenende en Wilders de rust zelve en dat gaat hem stemmen opleveren en Balkenende en Wilders stemmen kosten. Balkenende wilde het premierschap van Nederland gebruiken om als springplank te dienen voor een internationale politieke carrière. In die missie is hij gefaald. En die afgang begon met de Algemene Beschouwingen van september 2009, waarin Balkenende de toestand van het land totaal koud liet. Balkenende kampt momenteel niet alleen met slechte peilingen, maar ook met een slecht imago van eeuwig solliciterende minister-president. Dat straalde hij de afgelopen 8 jaar uit en daarmee ging hij gisterenavond vrolijk door. Balkenende wist in zijn achterhoofd dat een nieuwe termijn als minister-president er eigenlijk niet meer in zit. Zeker nu zijn trouwe adjudanten Donner (geen kandidaat meer), De Vries (buitenechtelijke affaire en stapte op als staatssecretaris van Defensie en als persoonlijk adviseur) en Verhagen (wil Balkenende opvolgen) hem niet meer steunen in zijn strijd. Dus, wie doet hem wat? En juist omdat Balkenende eigenlijk alleen nog maar minister-president wil worden, keert hij na de verkiezingen van 9 juni zo goed al zeker niet terug als lid van de Tweede Kamer. Hij wordt dan directeur van een lobbyclub, of iets dergelijks; net als zijn illustere voorgangers Eelco Brinkman (CDA) en oud commissaris van de Koningin in de provincie Utrecht, Boele Staal (D’66), die nu directeur zijn van de lobbyclub van bouwend Nederland (Brinkman) en de criminele bankdirecteuren (Staal). Burgemeester is voor Balkenende te min en een hoge functie in Washington,New York of Brussel – waar hij 8 jaar lang naar heeft gesolliciteerd – zit er echt niet meer in.

De strijd gaat al niet meer tussen Wilders, Balkenende, Cohen en Rutte, maar eigenlijk alleen nog maar tussen Cohen en Rutte. Daarbij zijn die twee gedoemd tot samenwerking, omdat een CDA/VVD/PVV-kabinet er gewoonweg niet in zit; de PVV en het CDA liggen mijlenver uiteen met hun standpunten. Bovendien heeft Wilders met de excessen in Den Haag en Almere aangetoond eigenlijk helemaal niet te willen regeren. Bovendien heeft de combinatie op dit moment te weinig zetels en Wilders’ haperende anti-Islambeweging is alleen nog maar aan het verliezen in de peilingen. Omdat D’66 zich heeft uitgesproken voor een nieuw Paars-kabinet met VVD/PvdA/D’66 en eventueel GroenLinks zal de club van Pechtold niet zomaar in een CDA/VVD/D’66-kabinet gaan zitten. Ook die combinatie heeft in de peilingen overigens geen meerderheid. CDA wil niet met de PvdA in één regering gaan zitten en de VVD wil zó graag deelnemen, dat ze zelfs met de PvdA wil gaan regeren. Vreemd dus, dat Wilders wel mee mocht doen en Pechtold niet. Want D’66 wordt straks in de formatie erg belangrijk. En dat zag Frits Wester gisteren totaal over het hoofd.

maandag 17 mei 2010

Het is goed voor Willem II als Willem II failliet gaat

Vandaag kwam eredivisieclub Willem II met het angstaanjagende verhaal naar buiten dat ze op het randje van faillissement staat. Na FC Haarlem en BV Veendam zou de Tilburgse vereniging de derde voetbalclub op rij en de eerste eredivisieclub zijn die er in nog geen 4 maanden tijd het loodje legt. De Tilburgse voetbalclub vraagt wederom een bijdrage aan de gemeente. De 200.000 inwoners van de Brabantse textielstad wordt gevraagd 4,8 miljoen euro op tafel te leggen (ofwel E 24,00 per Tilburger, ongeacht leeftijd, geslacht of voetbalfan of niet), anders is het einde nabij. Er is zelfs een heuse crisismanager (een zekere Paul Buttelier) aangesteld die de gemeente ertoe moet bewegen het geld op tafel te leggen. Eerder dit voetbalseizoen steunde de Tilburgse gemeenschap de club al met 400.000 euro, ofwel E 2,00 per inwoner. Nu gaat het om een bedrag dat 12x zo groot is.

Maar het zou goed zijn als de Tilburgse bevolking nu eens in opstand zou komen en een halt toe roept aan het smijten van gemeenschapsgeld in een bodemloze put als een voetbalclub. De Tilburgse gemeenteraad zal het niet met me eens zijn, maar een noodlijdende eredivisieclub is geen goede reclame voor je stad. Een stad zonder eredivisieclub kan ook gewoon stad zijn. En je moet je als stad ook afvragen of je in deze tijd van bezuinigingen niet eens een halt moet zetten op het pretpakket en dat belastinggeld wat de inwoners van je stad jaarlijks op hoesten, nou eens te besteden aan zaken waar iedereen wat aan heeft. Voetbalgoeroe Johan Derksen, die denkt dat hij overal verstand van heeft, gaf vorig jaar in een videocolumn zijn ongezouten mening; hij vond onomwonden dat de overheden moreel verplicht waren de lokale voetbalclub te steunen. Volgens hem krijgen theaters, schouwburgen en musea in Nederland ook subsidie. Bovendien, zo meende Derksen, houdt het openhouden van het lokale stadion de jeugd van de straat. Zij gaan dan geen rellen schoppen in de binnenstad, maar blijven keurig in het stadion.

Nou, meneer Derksen, dat kan dan wel zo zijn, maar als je de uitgaven onder de loep neemt die de gemeentelijke overheden de afgelopen 10 jaar hebben gestoken in hun lokale voetbalclub, dan zie je dat de gemeentekas 400 miljoen euro heeft bijgedragen aan betaald voetbalorganisaties in de Eredivisie, waarvan in alle redelijkheid mag worden verwacht dat die zichzelf overeind houden. Deel je dit bedrag door 10, dan hou je 40 miljoen euro per jaar over, dat de gemeentes jaarlijs bijdragen aan de clubkas van hun eredivisieclub. Dat is EUR 2,50 per Nederlander per jaar, ongeacht leeftijd, geslacht, werkloos of niet… of de Nederlander nou voetbalminnend is, of niet. Er is geen museum, schouwburg of theater ter wereld die jaarlijks 40 miljoen euro aan belastinggeld op de balans kan bijschrijven. Bovendien; een schouwburg krijgt geen geld als er geen toneelstukken plaatsvinden. Een voetbalclub krijgt wel geld; ook al wordt er in het stadion niet gespeeld. En bij de zojuist genoemde bedragen zit bijvoorbeeld geen politie-inzet tijdens en rond de wedstrijd. De speelsteden zijn gezwicht voor het zwakke argument van de voetbalbedrijven, die het helemaal niet zagen zitten om zelf te betalen voor politie-inzet tijdens en rond de wedstrijden. Politie-inzet is een kostenpost die kan oplopen tot enkele tonnen per wedstrijd. En dat kan de lokale gemeenschap ook nog eens gaan ophoesten. Het zwakke argument van de betaald voetbalclubs was dat de kaartjes duurder zouden worden, als de clubs zelf zouden moeten gaan betalen voor de politie-inzet. Wat maakt dat uit? Op elke luchthaven ter wereld betaal je je scheel aan veiligheidstoeslagen, en dan moet de lokale gemeenschap maar krom gaan liggen voor de inzet van politie om een handje vol idiote supporters in toom te houden. Terwijl je dit met een algemeen drankverbod, zoals burgemeester Aboutaleb van Rotterdam tijdens de bekerwedstrijd Feyenoord – Ajax deed, ook kan bereiken. Een prima actie van Aboutaleb. Maar nog steeds betaalde Rotterdam de politie-inzet zelf.

Volgens de videoboodschap van Derksen blijven raddraaiers dus in het stadion en komen ze niet in de binnenstad. En dus moet de hele gemeenschap E 2,50 aan de lokale voetbalclub betalen om raddraaiers uit de binnenstad te houden. En daar komt, als de gemeente Tilburg besluit de 5 miljoen euro van Willem II op zich te nemen, voor de Tilburgers nog eens E 24,00 bij. Maar, meneer Derksen, kijkt u eens naar hoe lang een wedstrijd duurt: Een half uur vóór aanvang van de wedstrijd aanwezig zijn + de eerste helft van 45 minuten + pauze 15 minuten + tweede helft 45 minuten + 5 minuten extra speeltijd + een half uur na de wedstrijd om het stadion te verlaten = 170 minuten per wedstrijd, per week. Er wordt een uit- en een thuiswedstrijd gespeeld, dus dat is 170 minuten, gedeeld door 2 is 85 minuten per week, dat raddraaiers geen boshokje vernielen of amok maken in de (in dit geval) Tilburgse binnenstad. Meneer Derksen: zijn bezoekers van theaters, schouwburgen en musea zulke raddraaiers dat de lokale gemeenschap er E 26,50 per persoon, per jaar (ongeacht ras, geslacht en leeftijd) voor over heeft om ze 85 minuten per week in een hok te duwen, opdat ze maar rustig maar blijven? En denkt u echt dat 85 minuten per week het verschil maakt? Er blijven nog ruim 6.600 minuten per week over om wel rommel te trappen (60 minuten per uur * (24 uur per dag -/- 8 uur slapen) = 960 minuten per dag * 7 dagen per week = 6720 minuten en daarvan moeten dus nog 85 minuten worden afgetrokken = 6635 minuten).

Meneer Derksen, als u zegt dat musea, theaters en schouwburgen ook zwaar worden gesubsidieerd, dan heb ik nog een mooi rekensommetje voor u. Als we er vanuit gaan dat de Nederlandse gemeenschap jaarlijks 40 miljoen euro ophoest, om overbetaalde en zeer matig spelende voetballers aan het werk te houden (zeg maar: veredelde Melkert-banen), moet u eens kijken wat het kost, om die overbetaalde tweederangs voetballers wekelijks over het veld te zien hollen: Als er 24 wedstrijden per jaar in een stadion worden gespeeld (17 competitiewedstrijden thuis + een aantal bekerwedstrijden), dan zit het stadion per jaar (25 maal 170 minuten) 4.250 minuten vol. Dan delen we die 40 miljoen die we als belastingbetaler jaarlijks in de eredivisie stoppen, door het aantal gespeelde minuten van 4.250 en dan kost een minuutje voetbal kijken de belastingbetaler E 9411,77. Hier zitten de kosten van politie-inzet en de E 20 miljoen per jaar die staatsomroep NOS jaarlijks ophoest voor de uitzendrechten op radio en TV nog niet eens bij. Een onvoorstelbaar hoog bedrag, vind u niet?

Mijn punt is helder: de Nederlandse eredivisie moet verschoond worden van clubs die een financieel wanbeleid voeren. De KNVB kan niet alle licenties in gaan trekken van alle voetbalorganisaties die een financieel wanbeleid voeren,want dan blijft er geen competitie meer over. Dus laat de KNVB het maar via de natuurlijke weg verlopen. Eerder gingen om deze reden al FC Haarlem en BV Veendam heen; Willem II heeft de twijfelachtige primeur de eerste Eredivisieclub te zijn, die de deuren hoogstwaarschijnlijk moet gaan sluiten. En dat is eigenlijk maar goed ook. Elke commercieel opererende organisatie die een financieel wanbeleid voert, moet daaraan op den duur ten onder gaan en niet beloond worden met belastinggeld. De Tilburgse gemeenschap hoeft geen E 26,50 per jaar aan Willem II te betalen voor een financieel wanbeleid en om wekelijks overbetaalde en matig spelende voetballers over een veld te zien hollen. Als Willem II overeind wordt gehouden met privaat geld, is dat natuurlijk een heel ander verhaal. Maar de belastingbetaler hoeft niet op te draaien voor een bedrijf, dat verondersteld wordt zichzelf te bedruipen. Zeker niet in een tijd dat diezelfde belastingbetaler mag gaan opdraaien voor de kosten van de kredietcrisis, die is veroorzaakt door een stelletje bankdirecteuren en –managers. Er zal de komende 4 – 7 jaar zwaar worden bezuinigd op allerlei openbare voorzieningen, zoals zorg, onderwijs en tal van andere zaken. Het is simpelweg onverkoopbaar om aan de ene kant de huren met ruim 60% te verhogen, en aan de andere kant een betaald voetbalorganisatie die een financieel wanbeleid voert, met belastinggeld overeind te houden. Het bestuur van Willem II spreekt van een lening die het zou moeten krijgen van de gemeente Tilburg om de 5 miljoen euro schuld te dekken. Maar het is geen lening: het geld komt namelijk nooit meer terug, want volgend jaar klopt Willem II wéér bij de gemeente aan. En het daar daarop wéér en dan wéér. En dan moet het college van Burgemeester en Wethouders van de stad Tilburg zijn rug recht houden en een stok tussen de spaken steken: Genoeg is genoeg. Dat Willem II weer van voren af aan moet beginnen, is eigenlijk maar het beste. En het probleem speelt zich niet alleen af in Tilburg, maar ook in Arnhem, Kerkrade, Breda, Utrecht en vele andere steden. Alleen (nog) niet in Enschedé en Eindhoven. Nog niet. Maar al deze gemeentes zouden zich achter de oren moeten krabben en zich afvragen of ze betaald voetbalclubs moeten blijven steunen. Moet spelers met overheidsgeld meer dan EUR 300.000 per jaar worden betaald, terwijl er aan de andere kant fors wordt bezuinigd op onderwijs, zorg en andere openbare voorzieningen, waar iedereen wel wat aan heeft? Het antwoord is helder: clubs die een financieel wanbeleid voeren, moeten daarvoor niet nog eens beloond worden door de lokale gemeenschap. Ze moeten daardoor juist worden gestraft. En die enige logische straf die je die clubs kunt geven is een faillissement.

vrijdag 14 mei 2010

Minachting in de race om kijkcijfers en geld

Vandaag publiceerde De Telegraaf een interview met het 10-jarige jongetje Robin van Assau. De 10-jarige Robin overleefde als enige de vliegramp van afgelopen donderdag, waarbij de overige 104 mensen aan boord de dood vonden. Het ongeluk in Libië is met vraagtekens omgeven. Bij het ongeluk vonden 70 landgenoten de dood, maar Robin overleefde als enige de crash. De Nederlandse media waren vervolgens niet meer te houden en doken als een schol piranha’s op het onderwerp. Meteen na de ramp brak er een totale gekte uit onder Nederlandse journalisten en iedereen die zich daarvoor uitgaf. In de hysterie die zich inmiddels meester had gemaakt van het Nederlandse journaille, ging men naarstig op zoek was naar feitjes en schoven ze elke idioot, die ook maar iets wist van vliegtuigen, een microfoon onder de neus. De arme man werd meteen gebombardeerd tot hoogleraar lucht- en ruimtevaarttechniek en deed vervolgens zijn zegje. Nou ja.. er kwamen woorden uit zijn mond en meer ook niet. Want als hem werd gevraagd naar de oorzaak, was het (overigens geheel terechte en enig juiste) antwoord steevast:"Laten we eerst de uitkomsten van de Zwarte Doos afwachten". Elk radio- en televisieprogramma had zo zijn eigen hoogleraar lucht- en ruimtevaarttechniek (terwijl die leerstoel maar aan twee universiteiten in Nederland wordt gedoceerd: in Delft en in Eindhoven), waardoor er ineens 17 miljoen hoogleraren lucht- en ruimtevaarttechniek waren. Op zich vond ik dat al niet om aan te horen, omdat geen van de heren iets kon vertellen over de oorzaak van de ramp. Maar eigenlijk is dat het minst erge wat er sinds de ramp met het toestel is gebeurd.

Ik ga in dit bericht niet speculeren over de oorzaak van de ramp. Dat wordt momenteel onderzocht. Omdat het Nederlandse journaille blijkbaar geen enkel vertrouwen heeft in het onderzoek door de Libische autoriteiten, rukken ze zelf maar uit en struinen ze op hun grote boeren Hollandse klompen met tientallen camera's en fototoestellen over de rampplaats, in de hoop de eerste te zijn die de oorzaak kan achterhalen. "Want als wij de eerste zijn, hebben wij ook de meeste kijkers en dus de meeste advertentie-inkomsten", zo denken ze. Zonder enig respect worden boarding kaarten getoond (met daarop nog duidelijk leesbaar de naam van de passagier), dagboeken en andere persoonlijke bezittingen van de overleden passagiers. Tot in detail wordt alles in beeld gebracht. Alsof het voltallige Nederlandse journaille al weet, wat er precies is gebeurd, doen ze in het laatste journaal verslag van wat ze hebben gezien. Voor de thuisblijvende journalisten blijft er niets anders over dan de familieleden van de overleden passagiers lastig te vallen met de meest domme vragen als:"Hoe voelt u zich nu?" en "Wat ging er door u heen, toen u dit nieuws hoorde?" of "Wanneer hoorde u het nieuws?" en "Hoorde u het nieuws wel op tijd?".

Maar schaamtelozer, maar vooral smakelozer is eigenlijk wel dat het voltallige Nederlandse journaille zich schuldig maakt aan eeuwige sensatiezucht. In mijn berichtje over Jack de Vries heb ik me daarover al zorgen gemaakt. Maar de liefdesaffaire van de vandaag afgetreden staatssecretaris van Defensie Jack de Vries is staat eigenlijk tot in geen verhouding tot wat er gisteren en vandaag allemaal op het Nederlandse televisiescherm voorbij is gekomen. Op zoek naar feitjes over de ramp lijkt alles geoorloofd te zijn en gaan dan ook alle remmen los. De Telegraaf publiceerde deze ochtend een interview met het jochie Robin pontificaal op de voorpagina. De verschrikkelijk smakeloze krant van wakker Nederland gaf de arts de schuld, die tijdens of direct na het interview met De Telegraaf zijn GSM aan Robin gaf om met verslaggeefster Jolande van de Graaf van De Telegraaf te praten. Als het al zo was, dat die dokter dat deed (wat aannemelijk is, omdat die man misschien niet goed of helemaal geen Engels sprak), hoeveel tikken van de molenwiek moet die verslaggeefster van die wansmakelijke krant van wakker Nederland dan hebben gekregen om een 10-jarig kind, dat op de intensive care-afdeling ligt van een ziekenhuis in Tripoli en net een operatie heeft ondergaan... om dat kind te ondervragen en dat volledige interview te publiceren op de voorpagina van de krant van wakker Nederland. Het arme schaap heeft zijn ouders en zijn broertje verloren en dan ga je omwille van een hogere verkoop van je krant zijn verhaal publiceren en dan nog op de voorpagina? Als je dat doet, heb je je 7 grijze cellen in je bovenkamer toch even niet op een rijtje, lijkt me.

Maar het is niet alleen het wanstaltige gedrag van De Telegraaf die het bedenkelijk lage niveau van het Nederlandse journaille aangeeft. Ongeruster en misschien wel nog smakelozer is des te meer dat kranten en internetpagina's foto's van overleden vliegtuigpassagiers schaamteloos van Hyves of FaceBook halen en publiceren. Nabestaanden worden pontificaal op de camera gezet. Ze kunnen hun verdriet niet verbergen, omdat ze een familielid, vriend of vriendin zijn verloren. Het Nederlandse journaille smult van dit soort beelden en laat hun camera’s snorren. Actualiteitenrubriek EenVandaag spant hierin de kroon en liet gisteren een YouTube-filmpje zien van de overleden moeder van Robin. Verslaggeefster Esther Eikelenboom gaf daarbij nog het ziekelijk smerige commentaar:"Dit is Trudie, de moeder van Robin. Die is nu dood". Ik heb nog nooit van mijn leven zulke wansmakelijke en respectloze televisie gezien. Het was walgelijk en schaamteloos tegelijkertijd. Die jongen ligt daar in een ziekenhuis, ver weg in Tripoli en hier in Nederland heeft de amateuristische verslaggeefster Esther Eikelenboom met een kronkel in haar hoofd het onsmakelijk gore lef om een YouTube-filmpje van zijn overleden moeder op de nationale televisie te tonen. Het is smakeloos en respectloos. De redactie van EenVandaag zou collectief ontslag moeten nemen en publiekelijk excuses moeten aanbieden, aan Robin en zijn familie. Daarna moeten ze voor de rest van hun leven aan de slag gaan als afwashulp of de bloemperkjes in dorpen en steden gaan bijhouden. En voor straf gaat al het geld dat daarmee wordt opgehaald, naar Robin. Voor de rest van zijn leven zou hij moeten worden onderhouden door de redacties van EenVandaag en De Telegraaf, te beginnen met de (extra) inkomsten die EenVandaag en De Telegraaf hebben genoten met het publiceren van deze berichten. Want redacteurs en redactrices met zulk weinig respect voor een mensenleven, verdienen het niet om een fatsoenlijke baan te bekleden.

Maar als het bij het bedenkelijk maar vooral ziekelijk en misselijkmakend lage niveau van EenVandaag en de Telegraaf bleef, was het allemaal nog redelijk te behappen. Het gaat eigenlijk alle perken van de ethiek te buiten, maar misschien weten ze niet beter, zou je dan kunnen denken. Het overschrijdt alle grenzen van het toelaatbare. Maar liever dat zij het doen, dan iemand die wel verstand heeft. Misschien is hun IQ niet veel hoger dan de inhoud van een lekke fietsband. Je zou de editie van vandaag van De Telegraaf in het openbaar ritueel kunnen verbranden of hoofdredacteur Jules Paradijs samen met de voltallige redactie van EenVandaag aan een schandpaal midden op de Dam in Amsterdam kunnen vastbinden, zodat voorbijgangers ze een week lang kunnen bekogelen met rotte eieren en tomaten. Je zou de redacties van EenVandaag en De Telegraaf kunnen lastig vallen dooreen serie naaktfoto’s Esther Eikelenboom en Jolande van der Graaf te publiceren of hun bank- of credit cardgegevens met PIN-code langs alle huishoudens in Nederland te verspreiden. Maar alle zenders en nieuwsprogramma's doen eraan mee. Van de NOS tot SBS6, van zogenaamde 'linkse media' tot 'rechtse' kranten... Alles jaagt op kijkcijfers en geld en daarmee is geen berg te hoog of dal te diep. Enige terughoudendheid en ethiek zou het bedenkelijk lage niveau van het Nederlandse journaille weer een beetje boven het niveau van Bild Zeitung of The Sun krijgen. Want de nabestaanden hebben het al moeilijk genoeg, nu ze familie of vrienden zijn verloren door dit verschrikkelijke ongeval.

Een publiekelijk excuus zou het minste zijn wat de media zouden kunnen doen. Alle Nederlandse kranten zouden morgen (zaterdag 15 mei 2010) met een open brief moeten komen, pagina groot, waarin ze publiekelijk excuses aanbiedt voor hun bespottelijke gedrag. De nieuwsrubrieken EenVandaag en het tot nu toe serieus geachte NOS Journaal en RTL Nieuws, zouden een hele dag lang publiekelijk hun excuses moeten aanbieden voor hun idiote acties. Daarnaast zou enige terughoudendheid bij toekomstige rampen gepast zijn. Dat je verslag doet van een (ernstige) gebeurtenis, is je beroep als journalist. Maar elk weetje, feitje of detail publiceren over de lichamen van de slachtoffers heen, is asociaal. Er zijn nou eenmaal dingen die het Nederlandse volk gewoon NIET wil weten! En mensen die dat soort dingen wel willen weten, hebben een al even laag IQ als de redacties van EenVandaag en De Telegraaf. Dit is geen vrije nieuwsgaring meer. Dit gaat alle grenzen van het ethisch toelaatbare te buiten. De verslaggeving rond de ramp met de 70 gestorven landgenoten is smerig, schaamteloos en respectloos (hoewel je je terecht af zou kunnen vragen of deze hysterie was uitgebroken als er 70 Britten of Duitsers waren omgekomen, want over de overige 34 slachtoffers reppen de krankzinnige Nederlandse media met geen woord). Het is mensonterend hoe de media met de nabestaanden en de enige overlevende van de vliegramp zijn omgegaan. Niet alleen De Telegraaf, maar alle media. Het is walgelijk en pijnlijk tegelijkertijd. Het laat zien dat het voltallige Nederlandse journaille is afgegleden tot een zeer bedenkelijk niveau. Het is minachting van een menselijk leven in de race om kijkcijfers en geld. En alleen al daarom bespottelijk!