PVV corvee op extreemrechts: De hypocrisie rond de crisis in Ceuta

Nog voordat de eerste mensen de grens bij Ceuta waren overgestoken klom extreemrechts in Europa alweer in de pen. In Nederland opende PVV-leider Geert Wilders het bekende politieke theater door vanaf zijn vakantieadres in Israël via X te eisen dat de Tweede Kamer terug zou keren van reces. Het doel: een spoeddebat afdwingen over de ontstane situatie in de Spaanse exclave in Noord-Afrika. De VVD (zelf al zestien jaar onafgebroken aanwezig in alle denkbare coalities) verrichtte direct weer PVV-corvee: Ruben Brekelmans, Dilan Yeşilgöz en Ulysse Ellian reageerden als door een wesp gestoken uit angst voor kiezersverlies. De ironie spat eraf: juist Yeşilgöz en Ellian kwamen ooit zelf als vluchteling naar Nederland, maar trekken nu vol overgave de deur dicht voor mensen in precies dezelfde positie.

Vrijdagochtend bestormden ongeveer 50.000 Marokkaanse migranten de grensovergang bij de Spaanse exclave Ceuta, een gebied met een oppervlakte vergelijkbaar met Gouda en een inwoneraantal van 84.000. De actie lijkt strak gecoördineerd te zijn via sociale media, waarbij mensen per vrachtwagen naar de grens werden getransporteerd en Marokkaanse grenswachten opvallend afwezig waren. Veel vluchtelingen probeerden zwemmend de Spaanse exclave te bereiken omdat het Spaanse hooggerechtshof had geoordeeld dat wie zwemmend de Spaanse kust bereikt niet zomaar direct mag worden teruggestuurd. Circa 56 mensen vonden de dood. Het merendeel van de slachtoffers is verdronken tijdens de poging om zwemmend  de Spaanse kust te bereiken. Een kleiner deel kwam om door verdrukking bij de grensafzettingen.

In de reacties werd de linkse Spaanse premier Pedro Sánchez direct doelwit. De Italiaanse premier Giorgia Meloni dreigde zelfs met het opschorten van de afspraken uit het Schengenverdrag met Spanje. Daarmee sloeg de Italiaanse premier de plank inhoudelijk volledig mis: de Spaanse exclaves Ceuta en Melilla vallen simpelweg niet onder het Schengengebied. Bovendien geldt dat een asielaanvraag in de exclaves zelf moet worden behandeld en niet automatisch recht geeft op doorreis naar het Spaanse vasteland.

De gebeurtenissen staan niet op zichzelf. Ceuta en Melilla zijn al decennia het onderwerp van een territoriaal geschil tussen Spanje en Marokko. De verdenking is sterk dat de migranten zijn ingezet als politiek drukmiddel in een breder geopolitiek spel, waarbij Marokko de druk op Spanje opvoert. Deze tactiek van hybride oorlogvoering, waarbij mensen worden gebruikt om de Europese Unie te destabiliseren, wordt aan de oostgrens van de NAVO ook al jaren door Rusland en Wit-Rusland succesvol toegepast.

De Spaanse overheid handelde daarentegen voortvarend. Sánchez reisde direct naar Ceuta en de situatie werd met de inzet van militairen en snelle terugstuurprocedures doeltreffend aangepakt. Binnen 24 uur was het overgrote deel van de migranten terug over de grens en was van grootschalige doorreis naar Europa dus geen sprake. Toen het daadwerkelijke resultaat duidelijk werd, bleef het op de sociale mediakanalen van Wilders, Brekelmans, Yeşilgöz en Ellian opvallend stil.

Omdat het CDA zich niet aansloot bij dit fascistische feestje van Wilders en zijn extreemrechtse maatjes waren er slechts 71 zetels aan steun en kwam de Tweede Kamer niet terug van reces en kon het racistische stokpaardje van VVD, PVV, Ja21, Keijzer en de staatsgevaarlijke Markuszower weer terug in de kast, naast de bruine kaplaarzen.

Italiaanse spotprent. Sanchez tegen Meloni:"

Alles binnen 24 uur gerepatrieerd

Vertel me nu eens over Libië en jouw 500.000"

Dikke Dijsselduim

Jeroen Dijsselbloem is herkozen als voorzitter van de Eurogroep; de commissie van landen die de stabiliteit van de euro in de gaten moet houden. Die herbenoeming ging niet zonder slag of stoot: in de Frankfurter Allgemeine meende de demissionair minister van Financiën dat Europese ambtenaren zich maar wat graag te goed doen aan hoeren en drank; Met één hand bedelen ze bij de Europese Commissie om miljarden staatssteun voor hun onderdanen, terwijl ze dat met de andere hand weer uitgeven aan duurbetaalde hoeren en uitgaan. Dat geld was eigenlijk bedoeld om de economie van hun land weer draaiende te krijgen maar een belangrijk deel van dat geld zou zijn doel nooit halen. Het ‘frauen und schnapps’ schandaal was geboren.

Zuid-Europese politici spraken direct schande van de uitspraken van Dijsselbloem. Vooral uit Spanje, Portugal en Italië kwam zwaar protest. Diverse politici noemden zijn uitspraak misdadig, nergens op gebaseerd en bovendien erg vrouwonvriendelijk. Ze vonden dat hij zijn beweringen uit zijn dikke Dijsselduim had gezogen. Ze eisten excuses of anders aftreden. Later voegden zich een groot aantal Oost-Europese landen daarbij. De positie van Dijsselbloem leek onhoudbaar.

Maar al in één van de eerste lessen op de politieschool leert een rechercheur in opleiding dat wie de grootste mond heeft, naar alle waarschijnlijkheid ook het meeste op zijn kerfstok heeft. Wie het YouTube filmpje van GeenStijl verslaggever Tom Staal uit 2013 heeft gezien (zie hier) schrikt van de luxe en weelde waarin de dames en heren Europarlementariërs zich wanen. Wie de schandalen rond Europese politici als Marine Le Pen( kreeg geld voor een medewerker die op de loonlijst stond, maar die geen arbeid verrichte) en Ernst Strasser (Oostenrijkse Europarlementariër liet zich door een journalist die zich voordeed als lobbyist omkopen) volgt ziet dat er in het Europees Parlement met geld wordt gesmeten. Hoe vaak is al niet aangetoond hoever Europarlementariërs in de zak zitten van lobbyclubs van de auto-industrie en de bancaire sector? Dijsselbloem heeft absoluut een punt als hij opmerkt dat Europese politici zich maar wat graag te goed doen aan overdadige weelde en luxe, betaald door de Europese belastingbetaler.

En daarvoor hoef je ook geen excuses aan te bieden. In de Nederlandse pers werd de uitspraak van Dijsselbloem al gauw recht gepraat omdat zijn partij, de PvdA, zo’n enorme klap kreeg bij de afgelopen Tweede Kamerverkiezingen. Maar daar is helemaal niets van waar: Dijsselbloem deed zijn uitspraak in de Frankfurter Allgemeine al ver vóór 15 maart. Dat Dijsselbloem deze uitspraken deed viel alleen maar in goede aarde bij de grote Europese landen die wel op de centen letten en vooral dankzij hen mag Dijsselbloem door met een nieuwe termijn. Nederland stemde in met de herbenoeming van Dijsselbloem deels uit medelijden met het enorme verlies van Dijsselbloem’s PvdA bij de Tweede Kamerverkiezingen (om dezelfde reden werd Khadija Arib (eveneens PvdA) al herkozen tot Tweede Kamervoorzitter) en omdat Dijsselbloem de steun had van Duitsland.

De vraag kan echter terecht worden gesteld of de uitspraken van Dijsselbloem echt iets zullen veranderen. Voor de waarheid hoeft Dijsselbloem geen sorry te zeggen.

Still uit het verslag van Tom Staal. (c) GeenStijl 2013

Open ogen

950 mensen. 950 mensen vonden afgelopen nacht de dood tijdens het kapseizen van een gammel vissersbootje, volgepropt met vluchtelingen. Vluchtelingen op de vlucht voor oorlogsgeweld in hun eigen land. Geweld dat anarchistische vormen heeft aangenomen. Geweld dat zover is opgelaaid dat de vluchtelingen geen idee meer hadden aan wie ze verantwoording moesten afleggen. Wie had nou de leiding in hun land? Aan wie moesten ze belasting afdragen? Aan welke regels moesten ze zich houden? Vluchtelingen die een veilig heenkomen zochten. Vluchtelingen die de zee overstaken in de hoop op een betere toekomst. Zij zijn nu dood. En wat doet Europa? Europa kijkt weg. Europa zwijgt. Europa zwijgt. Europa maakt zich liever zorgen over de afmetingen van een hamburger of de zuigkracht van een stofzuiger dan dat het grote problemen aanpakt zoals graaiende bankdirecteuren en nietsontziende mensensmokkelaars. Want zij kunnen inmiddels op dezelfde lijn worden geschakeld. Mensensmokkelaars die voor veel geld weerloze burgers in gammele bootjes de zee op jagen voor eigen gewin. En ondertussen staken er nog meer mensen de oceaan over. Zij voeren hun dood tegemoet. Europa sluit zijn ogen.

Het vluchtelingenprobleem heeft bijna onbeheersbare vormen aangenomen. Dat komt in eerste instantie omdat Europa de afgelopen jaren liever weg keek dan er iets aan deed. Eurocommissarissen gingen liever lekker duur en exclusief eten met bankdirecteuren en zagen van achter hun rijkelijk bedekte tafel toe hoe 3.000 mensen de verdrinkingsdood tegemoet gingen. Europese regeringen spraken liever over een handelsverdrag met de Verenigde Staten want dat leverde ieder Europees gezin vermoedelijk enkele honderden euro’s extra per jaar op. Dat betekende extra inkomsten voor de staatskas. Europa sprak liever niet over het beteugelen van bankdirecteuren want vooral in de Londense City leverde het meer dan 350.000 banen op. Europa keek toe hoe Vladimir Poetin de Oekraïne onder de voet liep, terwijl Europa zich druk maakte over het maximale volume van hoofdtelefoons.  De stroom gammele bootjes die de oceaan overstaken werden uit hun geheugen gewist. Het geld was het enige dat telde. En ondertussen staken er nog meer mensen de oceaan over. Zij voeren hun dood tegemoet. Europa sluit zijn ogen.

In die ongebreidelde hebzucht van Europese leiders werd het probleem steeds groter. Europa wil (nog) niet spreken over militair ingrijpen om de mensensmokkelaars te stoppen. Alleen Malta, Griekenland en Italië willen militair ingrijpen want zij kunnen de honderdduizenden vluchtelingen niet meer aan. Het probleem moet bij de bron worden aangepakt, zo menen de regeringsleiders van Malta, Italië en Griekenland. Maar Europa wil geen oorlog. Terwijl mensensmokkelaars met automatische vuurwapens schieten op Maltese, Italiaanse en Griekse boten die de vluchtelingen willen helpen en terwijl Islamistische Staat aan de poorten van Europa staat te rammelen wil de Eu niet denken aan militair ingrijpen. Europa weigert de drie landen aan de buitengrens te helpen met het oplossen van het probleem. Europa steekt geen geld in de hulp die Italië geeft aan de vluchtelingen. 10 doden in Parijs en de wereld staat op z’n kop; 3.000 doden in de Middellandse Zee en Europa slaapt rustig verder. Europa wil niet eens weten van hulp aan extra grensbewaking. Geen extra boten van de marine. Die boten worden liever ingezet om schepen met handelswaar te beschermen tegen piraten. En anders is er nog en wel een oefening voor een Europese flitsmacht. Een flitsmacht die Rusland bang moet maken, maar waarschijnlijk nooit wordt ingezet omdat Europa geen ruzie met Rusland wil. Een flitsmacht die pas binnen twee dagen in actie kan komen. Vladimir Poetin heeft tijdens de gesprekken in Minsk tegen de onderhandelaars van de Europese Unie gezegd dat zijn manschappen vanuit Moskou binnen twee dagen in Warschau en een dag later in Berlijn kunnen zijn. Dus tegen de tijd dat de Europese flitsmacht in actie kan komen is één van de grootste steden van Europa al onder de voet gelopen. En ondertussen staken er nog meer mensen de oceaan over. Zij voeren hun dood tegemoet. Europa sluit zijn ogen.

Ik wens VVD en PvdaA heel veel succes bij de Bed Bad Brood-onderhandelingen deze week.