De slaapkamer van D66

Edward Snowden. Wie kent hem niet? Hij werkte bij de Amerikaanse geheime dienst CIA en daarna voor de binnenlandse veiligheidsdienst National Security Agency, NSA. Hij maakte geheimen van de Amerikaanse overheid openbaar en sinds die tijd zit de Amerikaanse overheid hem op de hielen. Ze willen hem berechten en het liefst levenslang opsluiten het het onthullen van staatsgeheimen. Maar waar we in veel Amerikaanse speelfilms zien dat de geheime diensten er niet voor terugdeinzen om overlopers overal ter wereld om te leggen loopt Snowden nog betrekkelijk vrij rond in Rusland. Betrekkelijk vrij, want hij mag Rusland niet uit omdat hij dan in een land komt dat een uitleveringsverdrag met de Verenigde Staten heeft. Betrekkelijk vrij, omdat de Russen erg met hem in hun maag zitten en eigenlijk het liefst zo snel mogelijk van hem af willen. Snowden weet dat en dus openbaart hij stelselmatig wat geheimen. Het afluisteren van de telefoon van bondskanselier Angela Merkel bijvoorbeeld. De Duitse regering wilde het naadje van de kous weten. Snowden wilde dat wel geven, maar wilde dat alleen maar in Duitsland doen en dus een vrijgeleide. Snowden wilde de garantie dat hij niet werd uitgeleverd aan de VS. De Duitse regering wilde haar goede verstandhouding met de Verenigde Staten niet op het spel zetten en weigerde. Missie mislukt voor Snowden.

Zo brengt Snowden regelmatig regeringen in verlegenheid. Ook de Nederlandse regering. Het leidde eind 2014 zelfs even tot de val van de minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk. Hij moest toegeven dat hij wel degelijk op de hoogte was dat Amerikaanse inlichtingendiensten via Nederland andere landen afluisterde. Als u het nog kunt volgen hield de stroom nieuwtjes van klokkenluider Snowden alleen maar aan. Zo zou de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD door de Amerikaanse NSA worden misbruikt en is de Nederlandse overheid niet veel meer dan een schoothondje van de Amerikaanse. De Amerikanen roepen spring en wij vragen alleen nog maar hoe hoog. De Amerikanen gedragen zich opdringerig en hebben eigenlijk geen interesse in de Westerse of Nederlandse belangen, maar alleen in het beschermen van het eigen belang. Als klapper op de vuurpijl meldde Snowden vandaag via klokkenluiderswebsite The Intercept dat de Amerikaanse en Britse veiligheidsdiensten de SIM kaarten hebben gekraakt van het Nederlandse bedrijf Gemalto. Het bedrijf levert wereldwijd aan bijna alle telecomproviders gecodeerde SIM kaarten voor mobiele telefoons. Door die hack zijn al die telefoons nu makkelijk af te luisteren.

D66’ers Gerard Schouw en Sophie in ’t Veld klommen direct in de pen om vragen te stellen aan respectievelijk de minister van Binnenlandse Zaken en de eurocommissaris die belast is met veiligheid en justitie. Hoe kan dit? Waarom gebeurt dit? En, last but not least: Wist de minister hiervan? Zo ja, wil de minister tekst en uitleg komen geven in de Kamer? D66 dreigde al met een motie van wantrouwen naar Plasterk als hij hiervan wist. Eerder zei Plasterk niets te weten van afluisterpraktijken van de NSA via Nederlandse satellietverbindingen en later zei hij dat hij dat wel wist, maar dat niet de NSA, maar de eigen AIVD anderen afluisterden. Het leidde tot een motie van wantrouwen, ingediend door (wie anders dan) de PVV, die D66 plotseling steunde. De VVD en Plasterks eigen PvdA bleven hem steunen en dus hoefde Plasterk niet haar huis.

Maar de vraag kan oprecht worden gesteld waarom D66’ers Gerard Schouw en Sophie in ’t veld eigenlijk de moeite nemen om vragen te stellen. Hebben ze de afgelopen 10 - 15 jaar liggen slapen? Waarom vinden D66’ers Gerard Schouw en Sophie in ’t veld dat Edward Snowden waardevolle informatie naar buiten brengt? Het zijn immers zaken die we al 10 - 15 jaar weten. We weten allemaal dat de Amerikanen iedereen en alles afluisteren om hun eigen belangen te beschermen. Als je naar de VS reist hoef je nog net niet naakt het vliegtuig in te stappen. Een rectaal onderzoek hoeft ook nog niet maar is een kwestie van tijd. Maar verder wordt je helemaal binnenste buiten gekeerd als je naar de VS reist. Maar de Amerikanen permitteren zich sinds de aanslagen van 11 september 2001 steeds meer en meer. Zo pakken ze zonder pardon iedereen op die ook maar een letter uit de Koran leest. De Amerikanen sluiten mensen zonder enige vorm van proces op en deinzen er niet voor terug om deze arrestanten te martelen. Als blijkt dat je niets te melden hebt dan wordt je weer op straat gesmeten en zie maar hoe je vervolgens thuis komt. De Amerikaanse grenswacht houdt niet op bij de grenzen van Mexico en Canada. Bij de NSA werken meer dan 10.000 mensen die eigenlijk maar één doel hebben: het verdedigen van Amerika en het Amerikaans grondgebied. En daar is alles voor geoorloofd. Sterker nog: De NSA is zelfs speciaal opgericht voor die taak. De NSA beschikt over de modernste apparatuur en kan elke wet of regel zonder moeite overtreden. De speciaal agenten die daar werken hebben eigenlijk onbeperkte bevoegdheden, zolang ze het land maar dienen. Ze mogen zelfs moordend en schietend over straat gaan, zolang… nou ja, u weten het nu wel. 

Maar het punt van de schrijver van dit stukje is: dat weet de hele wereld. De afgelopen 10 – 15 jaar hebben de media daar vol van gestaan. Er zijn hele boekwerken over geschreven en films over gemaakt. Het was overal te lezen en te horen, hoe de Amerikanen letterljk over lijken gingen om de Amerikaanse belangen wereldwijd te verdedigen. Er is helemaal niets, maar dan ook helemaal niets dat Edward Snowden de afgelopen jaren heeft onthuld dat echt van nieuwswaarde was. Niets! Iedereen weet het. Nou ja, niet iedereen dan. Bij D66 hebben ze blijkbaar de afgelopen 10 – 15 jaar liggen pitten, want D66’ers Gerard Schouw en Sophie in ’t veld vinden het blijkbaar nodig om daar toch eens kritisch naar te kijken. U weet wel, Sophie in t Veld; door het feministische maandblad Opzij uitgeroepen tot één van de machtigste vrouwen van Nederland. En waarom? Omdat ze de afgelopen 10 – 15 jaar zo lekker heeft liggen pitten?

Rammelen aan de poort

Waarvoor moeten we méér op onze hoede zijn: de steeds verder oprukkende Islamitische Staat, of de naderende Russen? Op wie moeten we meer beducht zijn; op een groep gelovigen die er onorthodoxe maatregelen op nahoudt of een stel oorlogszuchtige machtswellustelingen? Wat is erger: geweld en onderdrukking door een groep Middeleeuwse fanaten die iedereen een heilig boek wil opdringen, of een groep fanaten dat van geen ophouden weet? Vragen waar niet iedereen zomaar even een antwoord op heeft. Misschien wel heeft, maar het niet durft te geven. Want het antwoord kan eigenlijk alleen maar gevonden worden in het uitroepen van de Derde Wereldoorlog. Een nachtmerrie van iedere politicus. Want een Derde Wereldoorlog zou onherroepelijk leiden tot het Einde der Tijden. Het einde van het bestaan van de mensheid op aarde. Niet iedereen wil daaraan denken. Maar de wapens oppakken is misschien wel de enige remedie.

Laten we vooralsnog eerst eens de feiten op een rijtje zetten: zowel Islamitische Staat als de Russen zijn beiden goed uitgerust met wapentuig. Waar de heilige soldaten het wapentuig vandaan krijgen (en vooral het geld om dat te betalen) mag alleen Allah weten. Maar het is een feit dat ze beschikken over hypermodern wapentuig waarmee ze zeer succesvol zijn. Ze zijn goed georganiseerd en bespelen de media op een indrukwekkend perfecte manier. Ander feit is dat de Russen uit het verdomhoekje zijn gekomen en bezig zijn aan een opmars. Na De Krim is een relatief klein deel van de Oekraïne geannexeerd en dat ruikt naar meer. Na de val van de stad Debaltsjevo op 18 februari lijkt het niet ondenkbaar dat de door Rusland gesteunde separatisten verder oprukken om nog meer land in te pikken. De overwinning smaakt naar méér. En zolang het Westen nog erg terughoudend is met het steunen van het Oekraïense leger lijkt het vechten van David (Oekraïne) tegen Goliath (Rusland). Dat is en ongelijke strijd die Oekraïne vroeg of laat zal gaan verliezen. De Russen zijn goed georganiseerd, beschikken over hypermodern materieel en een immens uithoudingsvermogen. Maar het belangrijkste wapen waarover de Russen beschikken is niet het moderne materieel. Ook niet de tot in de vezels gedreven Spetznatz; de elite eenheid van het Russische leger. Het belangrijkste wapen waarover de Russen beschikken is het zwakste punt van het Westen: geld. Na jaren van hoge olie- en gasprijzen bulken de Russen namelijk van het geld.

Akkoord na akkoord wordt gesloten. Maar geen van die akkoorden lijkt te werken. Sancties werken ook niet. Rusland kijkt gewoon de andere kant op, naar de Chinezen. Die doen met iedereen zaken, zolang er maar geld te verdienen valt. Het Westen is tot op het bot verdeeld over de aanpak van zowel Islamitische Staat als de steeds verder oprukkende Russen. Een steeds groter groeiende groep in de Verenigde Staten wil dat het Westen wapens en misschien wel manschappen gaat leveren aan de Oekraïne. President Obama staat steeds verder onder druk. Het staat zo goed als vast dat de volgende president van de VS weer een Bush gaat worden; Jeb Bush maakt kans om als derde van de familie plaats te nemen in het Witte Huis en daarmee neemt de kans toe dat de VS het wel genoeg vinden. Daarmee lijkt de kans de groeien dat de VS manschappen naar het front gaan sturen om de Russen terug in hun hok te drijven. Maar Europa is daarin nog erg terughoudend. Frankrijk en Duitsland weigeren manschappen naar het front te sturen; bang voor een Derde Wereldoorlog. Na de ellende in het voormalige Joegoslavië niet wéér een oorlog in de achtertuin.

Let op; dit is geen mening, maar een feit. Het is een opeenstapeling van wat er het afgelopen jaar heeft plaatsgevonden en de oplossing is niet in zicht. Zowel Rusland als Islamitische Staat lijkt niet van ophouden te weten. Iedere gewonnen centimeter is zwaar bevochten maar smaakt vooral naar méér. In beide gevallen is het ordinair landjepik. Maar in beide gevallen lijkt het niet te stoppen. Waar bij de Russen het nog wel even duurt voordat ze aan de grens van de EU staan lijkt Islamitische Staat daar niet zover vanaf. Het Westen kijkt er met argusogen naar, maar is tegelijkertijd hopeloos verdeeld over hoe deze fanatiekelingen moeten worden aangepakt. Praten lijkt niet te helpen. Praten met elkaar wel. Maar praten met de tegenstander niet. Want; wie heeft eigenlijk de leiding bij IS? Wie is de grote man bij IS? Als er al iemand is die namens IS het woord voert, is die man dan betrouwbaar? Het Westen krijgt maar geen grip op zowel de oprukkende Russen als de heilsoldaten van IS. Hoe bestrijd je een groep die niet bestreden kan worden? Waar zich dagelijks honderden jihadisten aansluiten die van over de hele wereld naar het Kalifaat reizen om deel te nemen aan de heilige oorlog? Met bommenwerpers? De heilsoldaten van IS lachen daar om; Ze horen een vliegtuig ruim van tevoren aan komen, dus hebben ruim te tijd om te vluchten. Ze zijn al weg voordat de eerste bommen zijn afgeworpen. Manschappen sturen lijkt de enige oplossing. Maar daar wil het Westen niet aan. Geen Westerse levens in de waagschaal leggen, maar andere soldaten trainen en die het veld in sturen. Liever hun leven ten einde dan dat van een Westerling. Dat kost namelijk geen zetels.

Feit is dat het Westen heel snel met een oplossing moet komen. Zowel de Russen als Islamitische Staat rammelen aan de poorten van de EU.

Mensen als Tarik Zahzah zijn een zorgelijke ontwikkeling

Een man. Een studio. Een pistool. Een pistool met geluiddemper. Zo begon het drama van een korte maar hevige gijzeling bij de NOS eergisteren. Ruim tien minuten hield de 19-jarige Tarik Zahzah de portier van de NOS gegijzeld in een studio waar het NOS Journaal wordt uitgezonden.

Nederland werd opgeschrikt door een moslim die met een pistool het NOS gebouw in Hilversum binnen drong en zendtijd eiste. Het NOS Journaal is nog altijd goed voor dagelijks 2,3 miljoen kijkers en daardoor volgens de minister-president van nationaal belang. Het beeld ging meer dan een uur op zwart. Nederland in paniek; wat is er aan de hand? De zender die als nationale rampenzender moet dienen tijdens bijvoorbeeld een terroristische aanval of erger, kon niet uitzenden. Eiste de man zendtijd voor zijn Islamitische boodschap? Wat dit de zoveelste aanval op de in het Westen zo gekoesterde vrijheid van meningsuiting? Die vrijheid van meningsuiting die door fundamentalistische moslims was geprobeerd onderuit te halen met aanslagen in Parijs en Verviers? Daar was de 19-jarige man nogal warrig over. Tijdens de gijzeling liep hij door de studio te ijsberen wachtend op het moment dat hij toestemming zou krijgen voor zendtijd. Jawel, er is dus een man met een pistool die wacht op toestemming. Maar die toestemming kwam niet en de Hilversumse politie overmeesterde de man in een oogwenk. Het pistool bleek nep. Gijzeldrama afgelopen. Of toch niet?

De man bleek in zijn eentje te werken. Hij had helemaal geen vrienden die hem meehielpen met deze actie, zoals hij eerder wel riep. Hij stond er alleen voor. Een einzelgänger. Een lone wolf. Er is geen echt Nederlands woord voor. Het is wel een steeds vaker voorkomend verschijnsel in Nederland dan mannen die een eenzaam bestaan leiden door het lint gaan. De vermoedelijke moordenaar op D66-politica Els Borst was ook een einzelgänger. Tristan van de Vlist, de man die in april 2010 een ravage aanrichtte in winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn was een einzelgänger. De man die een aanslag pleegde in Apeldoorn op toenmalig koningin Beatrix was een einzelgänger. De verwarde man die vorige week in een park in Schiedam een willekeurige man dood stak was… u raadt het al… een einzelgänger.

Een einzelgänger is man die eenzaam en alleen op deze wereld staat. Een man die vrijwel geen vrienden meer heeft, vrijwel geen familie en wie verstoten is uit de maatschappij. Steeds verder in de verdrukking gekomen omdat hij met scheve ogen wordt aangekeken door de mensen die hun leven wel op de rit hebben. Hij krijgt geen aanspraak en niemand wil naar hem luisteren. Hierdoor geen kans om met anderen te praten. Praat daarom tegen muren en fantaseert erop los. Hij fantaseert zo hard, dat zijn fantasie soms werkelijkheid wordt. Zo hard, dat hij die fantasie voor zichzelf soms afdwingt door ervoor te betalen (door het aanschaffen van seksspullen bijvoorbeeld) of zoals Tarik Zahzah met een pistool.

Is het een typisch Nederlands verschijnsel? Nee. Over de hele wereld komt het steeds vaker voor dat mensen zijn weggedoken in hun eigen wereldje. Kijk maar om u heen als u bijvoorbeeld in het openbaar vervoer zit. Of gewoon op straat; hoeveel mensen zitten niet op de fiets te spelen met hun iPhone? Totaal geen idee van wat er om hen heen gebeurd. Hoeveel ongelukken gebeuren er niet dagelijks op de snelwegen, waarbij de oorzaak is dat bestuurders met hun smart phone zitten te te spelen in de plaats van opletten op het overige verkeer? De Overheid geeft miljoenen euro’s uit aan een campagne waarin wordt geroepen dat je Facebook, Twitter, Instagram en andere sociale media niet gebruikt achter het stuur. Tevergeefs, want het gaat gewoon door. Het is een zorgelijke ontwikkeling in een maatschappij die steeds individualistischer wordt. “Ik besta nu en heb geen enkele interesse in mijn buurman of buurvrouw. Dit is mijn wereld en mijn leven. Jij hebt je maar aan te passen aan mijn belevingswereld. Desnoods dwing ik dat af met een pistool”. Het is een voortvloeisel uit de eenzijdige gedachten van wijlen Pim Fortuyn en zijn opvolger Geert Wilders:”Je past je maar aan en anders rit je maar op het land uit!”

De schrijver van dit stukje gaat de daad van Tarik Zahzah hier niet goed praten. Maar Tarik Zahzah heeft Nederland wel met de neus op de feiten gedrukt. Hij is een product van onze maatschappij. Hij is gevormd door de maatschappij. En die jongen is nog maar negentien. Ook al gaat hij straks een paar jaar brommen; als hij vrij komt dan heeft hij nog een heel leven vóór zich. We leven in een maatschappij waarin iedereen steeds meer in zichzelf gekeerd is. Waarin we steeds meer vechten om zelf te overleven. Daar hebben we het immers al druk genoeg mee. Maar naarmate we steeds minder om elkaar geven en onze eigen wil steeds meer aan de buitenwereld opdringen, ontstaan er steeds meer einzelgängers en die zijn vaak gevaarlijker dan de meeste terroristen. En dat is een zorgelijke ontwikkeling.

Vrijheid in het Westen is een karikatuur van zichzelf

Je suis Charlie. Met deze kreet gingen over de hele wereld miljoenen mensen de straat op om hun steun te betuigen aan de slachtoffers van de aanslagen in Parijs, op vrijdag 9 januari van dit jaar. Je suis Charlie. De bijna volledige redactie van het Franse satirische blad Charlie Hebdo werd op die dag neergemaaid door een stel doorgeflipte broers die dachten in naam van de Profeet te handelen. Je suis Charlie. Het was na Londen en Madrid de derde keer dat Al Qaeda toesloeg in Europa. Je suis Charlie. Hoewel in de Koran nergens staat te lezen dat de Profeet niet mag worden afgebeeld deden Franse tekenaars dat wel en dat zette kwaad bloed bij extremistische moslims. Dat is al eerder gebeurd; de Deense tekenaar Hildegaard tekende de profeet al eerder en dan ook nog eens met een bom op zijn hoofd. Lachen, gieren en brullen in het Westen. Boze moslims in het Midden-Oosten. Je suis Charlie. Wie geen Frans sprak werd uitgelegd dat dit betekende dat jij Charlie heette.

Politici waren de eersten te roepen dat wij in het Westen vrij zijn en die vrijheid moeten koesteren. Diezelfde dag nog togen wereldwijd miljoenen mensen de straat op om te protesteren tegen de mogelijke inperking van hun vrijheden door extremistische moslims. Een paar dagen later liepen bijna vier miljoen mensen mee in een protestmars in Parijs. Voorop de rij wereldleiders en presidenten uit allerlei landen. De Turkse premier Erdogan wandelde ook vooraan in de rij, net als de Palestijnse president Abbas. De Israëlische premier Netanyahu wandelde ook mee. Er liep een man mee met een bordje op zijn nek:”Ik ben jood en ik hou van moslims”. Naast hem een man met een bordje:”Ik ben een moslim en in hou van Joden”. De Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb sprak een inmiddels wereldwijd beroemde toespraak uit in de havenstad. Hij haalde er de wereldpers mee. Een moslim die stelling neemt tegen moslims. Hoe mooier wil je het hebben?

Tegelijkertijd met die protestmarsen is er een discussie op gang gekomen met de waarden van vrijheid. Wat is vrijheid van meningsuiting? Moeten we niet eerst eens naar onszelf kijken? Hebben we met z’n allen de vrijheid van meningsuiting de laatste tien, vijftien jaar niet enorm opgerekt? Hebben we de grenzen van de vrijheid van meningsuiting niet ieder jaar een klein beetje verlegd? Zijn we met z’n allen de laatste tien, vijftien jaar niet veel te ver gegaan in alles maar schuiven onder de vrijheid van meningsuiting? Is het lukraak maar roepen wat je denkt zonder daarbij na te denken of het anderen misschien kwetst niet gewoon ordinair discriminatie en geen vrijheid van meningsuiting? Het antwoord op al die vragen is ja, ja, ja en ja. Ja, we zijn met z’n allen veel te ver gegaan in onze vrijheid van meningsuiting. Ja, het lukraak maar wat roepen is geen vrijheid van meningsuiting maar gewoon ordinair kwetsen. Want wat is vrijheid van meningsuiting en wat is gewoon regelrechte discriminatie en provocatie? Wat is gewoon kwetsend en kan anderen gewoon pijn doen? Valt schelden, schofferen en haat zaaien onder de vrijheid van meningsuiting? Waarom zien wij in het Westen niet in dat sommige uitingen nou eenmaal slecht vallen in andere delen van de wereld? Dingen waar wij heerlijk om kunnen lachen, maar waar anderen furieus op kunnen worden. En als die anderen dan zo woest worden, dan roepen wij dat het hier wel om de vrijheid van meningsuiting gaat. Wij hier in het vrije Westen doen wat we willen, denken en vooral zeggen ook gewoon wat we willen. Ook al doet dat een ander pijn. De rest van de wereld heeft het maar te accepteren. Maar wanneer de rest van de wereld iets doet wat wij niet goed vinden (arresteren van journalisten in Turkije, beperking van de persvrijheid in China, Russische inmenging in Oost Oekraïne en op de Krim, straffen van homo’s in Uganda) dan mogen we wel in actie komen en roepen wij dat die maatregelen tegen onze normen en waarden zijn. Tot op hoog diplomatiek niveau wijzen wij, uit het zogenaamde vrije Westen deze landen op de beperking van de vrijheid van meningsuiting.

Hoe zat dat ook alweer met homo’s in de Verenigde Staten; ‘don’t ask, don’t tell’ of iets dergelijks. Winkels in staten als New Mexico, Texas en Louisiana die klanten toegang tot hun pand mogen weigeren als het vermoeden bestaat dat deze klant homo is. Hoe zat het ook alweer met zwarten die een strafblad hebben die in de staat Florida niet meer mogen stemmen, terwijl blanken met een strafblad weer wel mogen stemmen? Hoe zat het ook alweer met openlijk naakt in het Verenigd Koninkrijk, waarvoor een man en een vrouw liefst vier jaar van hun vrijheid werden beroofd, omdat ze dus naakt in het openbaar liepen. Niet eens in de stad, maar op het platteland. Hoe zat het ook alweer met het afsluiten van websites op het internet, zoekresultaten die van de wetgever niet mogen worden getoond, afsluiten van Twitter accounts, bijwerken of weigeren van stukjes tekst op internetfora en het plaatsen van naaktfoto’s op weblogs? Allemaal niet mogelijk in ons zogenaamde eigen vrije Westen. Probeert u maar eens een vlucht te boeken naar een Europese bestemming. Niet eens naar een intercontinentale bestemming, want dan is het aantal keren dat je je paspoort moet laten zien, je bagage wordt onderzocht en je vooraf door alle inlichtingendiensten wordt doorgelicht nog een graadje erger. Op alle grote- en middelgrote luchthavens staan bodyscanners, die tot op het lichaam van de passagiers kunnen kijken (en dus feitelijk ook naaktfoto’s van de passagier maken). En dan nog wat naakt: Hoe zat het ook alweer met bloot in Amerikaanse speelfilms? En hoe zat het ook alweer met surfgedrag van internetgebruikers? Kun je eigenlijk wel ieder filmpje op YouTube plaatsen dat je wilt? En last but not least: die ene man in het Nederlandse parlement… die man met dat witte kapsel en dat Limburgse accent... De taal die hij uitkraamt: het verbieden van het lezen van boeken, het verbieden van gekleurde scholen, het verbieden van geloof, het opheffen van het anti-discriminatie artikel in de Grondwet, het sluiten van de landsgrenzen… En de partij van die man heeft nog een behoorlijke aanhang ook.

Die vrijheid in het Westen is een lachertje. Je suis pas Charlie.