In zijn showproces kan Geert Wilders niet hard genoeg worden aangepakt

Als er iets opvalt in het Wilders proces dan is het wel hoezeer dit land is gesegregeerd. Voor zover u het de afgelopen tien, vijftien jaar nog niet is opgevallen. Je als medium achter een bepaalde partij of presidentskandidaat scharen, zoals vrijwel alle Amerikaanse media inmiddels hebben gedaan, is in Nederland ondenkbaar. Natuurlijk vliegen de beschuldigingen over en weer al zouden de onderwerpkeuze en berichtgeving in bepaalde media een bepaalde politieke richting op gaan. Maar er is nog geen enkele krant, televisieprogramma of nieuwssite die zich uitdrukkelijk voor één bepaalde politieke partij heeft uitgesproken. Bang om lezers en daarmee adverteerders te verliezen? Deels wel.

In Duitsland wordt in het achtuurjournaal dagelijks het nieuws geduid door een heuse columnist. In drie minuten tijd loopt deze man of vrouw de actualiteit van de dag door en geeft daar zijn ongezouten mening over. Iets dergelijks is in Nederland ondenkbaar. Het zou zelfs tot vragen leiden in de Tweede Kamer.

Het zit ‘m vooral in de agressieve achterban van de PVV ('het PVVee'), die er niet voor terugdeinst tegenstanders te lijf te gaan met verbaal en fysiek geweld. Een verdenking op zich is al reden genoeg om een tegenstander met de grond gelijk te maken. Want als je de PVV-standpunten niet deelt, dan ben je links en dus vóór de moslims. Dan ben je vóór terroristische aanslagen en het invoeren van de Sharia in de Nederlandse samenleving. Dan ben je voor het binnenhalen van nog meer vluchtelingen en dan ben je voor het vandalisme dat door een aantal Marokkanen wordt veroorzaakt. Enzovoorts.

Bang voor de agressieve achterban durven de Nederlandse media Wilders eigenlijk niet hard aan te pakken. Hier en daar volgt een komische noot of een kleine steek onder water. Maar daar blijft het dan ook bij. Er is geen enkel programma of krant die zich openlijk heeft uitgesproken tegen de haatzaaiende teksten en opruiende taal van de PVV en haar voorman. RTL Nieuws heeft naar aanleiding van de ‘minder, minder’-uitspraak een dappere poging gewaagd. Het probleem daarbij was dat RTL Nieuws slechts één actie van de PVV baas afkeurde en niet zijn ideologie. Verder leest iedere nieuwslezer (dus ook die van RTL Nieuws) de haatdragende Twitter berichten van Wilders moeiteloos op. Bij de Nederlandse Publieke Omroep zijn ze helemaal bang voor de PVV en haar achterban. Dit heeft te maken met geweld en – hoe kan het ook anders – geld. Stelling nemen tegen de PVV of je als nieuwsprogramma uitspreken vóór een bepaalde politieke partij kan je als omroep veel geld kosten. Politiek Den Haag zit namelijk op het vinkentouw om te kijken wie als eerste een scheve schaats rijdt, die direct al worden gekort op de ruim 500 miljoen euro subsidie die jaarlijks vanuit het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen naar Hilversum vloeit.

Wilders mag zelf voelen dat hij hard wordt aangepakt; in de praktijk blijkt hier nauwelijks nog wat van. Wilders wordt lang niet zo hard aangepakt als Donald Trump in de VS, waar diverse nieuwsmedia zijn uitspraken hebben besproken en hebben afgedaan als lariekoek. Donald Trump is door links- en rechts Amerika onderuit gehaald en mist daardoor iedere kans op het presidentschap.

Overigens is het wel zo dat als Hillary Clinton het tegen een minder grote boerenkinkel als Trump het had moeten opnemen, zij het Witte Huis nooit had gehaald. Nooit.

‘Kijk eens, zie je wel: ik heb het voorspeld!’

De schrijver van dit stukje zou graag in debat gaan met Paul Jansen van De Telegraaf en oud-VVD Tweede Kamerlid Arend Jan Boekestijn. Beiden voorspelden eerder in 2014 dat de samenwerking tussen VVD en PvdA de Kerst van 2014 niet zou halen (dit deden ze naar het voorbeeld uit de voetballerij, waar aan het begin van ieder voetbalseizoen onder analisten en commentatoren wordt gewed welke trainer de Kerst niet gaat halen). Beide heren zijn blijkbaar helderziend, want ze voorspelden ze dat ook al in 2013 en ook in 2012. Zowel in 2012, 2013 als 2014 werd de Kerst wel gehaald. De schrijver van dit stukje wil er best een goede fles champagne om wedden dat ze deze voorspelling in 2015 wéér gaan doen. Net zolang totdat ze gelijk krijgen, zodat ze kunnen zeggen dat ze dit hadden zien aankomen; ‘kijk eens, zie je wel: ik heb het voorspeld!’. Het is een makkelijke vergelijking met die hele bataljons economen en analisten die de huidige economische crisis al in de jaren '90 van de vorige eeuw hebben zien aankomen; ‘kijk eens, zie je wel: ik heb het voorspeld!’. Maar in beide gevallen zijn deze uitspraken gelijk aan het voorspellen van de dagelijkse weersverwachting: Het kan morgen regenen, het kan sneeuwen, maar het kan ook heerlijk zonnig met een best temperatuurtje zijn. En als het morgen dan inderdaad regent, dan zegt de weerman: ‘kijk eens, zie je wel: ik heb het voorspeld!’. Zo’n uitspraak komt altijd uit. Is het niet vandaag, dan is het wel morgen. Anders wel overmorgen. Het doen van waarheidsgetrouwe voorspellingen blijft moeilijk. Ook voor de heren Jansen en Boekestijn, die niet veel meer dan whishful thinking kan worden verweten. Ze hopen dat de samenwerking tussen hun VVD en die engerds van de PvdA zo snel mogelijk eindigt. Maar tussen hopen en daadwerkelijk gebeuren dit een hele grote stap. Want ook in 2015 krijgen ze geen gelijk.

Wat onmogelijk kan worden ontkend is de bevinding dat dit Kabinet echt in een Achtbaan zit. Het is een totale dollemansrit. Steunt de PvdA een VVD-initiatief, dan staat heel links Nederland op z’n achterste benen en steunt de VVD een PvdA-initiatief, dan klaagt de rechtse media steen en been. Na de Tweede Kamerverkiezingen van september 2012 was de hoop dat Nederland niet zo verdeeld meer was, omdat tegen beide partijen werd geroepen dat ze moesten ophouden met dat gekrakeel en de economische misère moesten oplossen. De kiezer koos voor twee ervaren regeringspartijen: zij moesten het gaan doen. Er was simpelweg geen andere oplossing dan de combinatie VVD en PvdA. Hoewel, er was nog een andere mogelijkheid: een met PvdA, CDA, D66, GroenLinks en SP. Maar binnen de PvdA heerste het besef dat een Kabinet van vijf partijen een janboel zou worden. Ze wilden een stabiel Kabinet, dat de volle vier jaar zou uitzitten. Bij de VVD wilden ze ook een stabiel Kabinet, maar zagen ze ondertussen ook dat de enige mogelijkheid om te regeren een samenwerking met de door hun zo gevreesde PvdA moest zijn, simpelweg omdat hun vrienden van vroeger, het CDA, niet thuis gaf. Ook wilde het CDA een coalitie over links – één met GroenLinks en SP erin – niet steunen.

In deze laatste bijdrage van 2014 kijkt de schrijver van dit stukje vooruit naar 2015. Niet verder dan maart 2015, want dat is de eerstvolgende maatstaf voor dit Kabinet. De algemene verwachting is dat vooral de PvdA wederom een knal krijgt van de kiezer. De sociaaldemocraten zullen terugvallen naar landelijk ongeveer 13 zetels, tegenover 38 nu. Dat de PvdA klappen krijgt is zo goed als zeker. Alleen een wonder kan ze daar nog vanaf houden. Maar langzaam klinken er toch ook wanhopige geluiden uit het VVD-kamp. Ontevreden VVD kiezers dreigen de liberalen te verruilen voor hun oude liefde CDA of stappen over naar de PVV. Van de ontevreden PvdA-kiezers stapt een deel over naar D66 en een deel naar de SP. Tegelijkertijd kan de SP niet profiteren van de impopulariteit van de PvdA, want waar de sociaaldemocraten momenteel op 13 zetels in de peilingen staan, komen de socialisten niet verder dan 16. Een minimaal verschil, wat uit te leggen is dat SP-kiezers overstappen naar de PVV.

Het is dus PVV wat de klok slaat. Zowel VVD-kiezers als die van de SP stappen over naar de anti-Islambeweging van Geert Wilders. Maar wat de PVV pas echt in de kaart gaat spelen is het ‘Minder Minder Minder’-proces, dat vlak vóór de verkiezingen begin maart 2015 van start gaat. Een beter moment had Geert Wilders zich niet kunnen wensen, want dit levert hem meer gratis reclame op dan welke partij dan ook. Wilders krijgt zendtijd van bijna alle actualiteitenrubrieken, kranten en andere media. Journalisten zullen zich verdringen in de rechtszaal. Alle camera’s zullen gericht zijn op Wilders. Tezamen met de vele analyses, voor- en nabesprekingen zal er geen ontkomen meer aan zijn: Iedere dag bijna een uur lang Geert Wilders op radio, internet en televisie. Een eclatante en afgemeten overwinning kan Wilders en de zijnen bijna niet meer ontgaan. Het is een garantie voor een succes die zijn weerga niet kent. De PVV wordt veruit de grootste. Groter dan de andere twee winnaars – CDA en D66 – samen. De aandacht zal daarom niet meer uitgaan naar het verlies van de PvdA, maar de winst van de PVV.

Maar een hele grote PVV schept nieuwe kansen voor de PvdA. Afgezien van de VVD is er namelijk geen enkele partij die in zee wil met de anti-Islambeweging. Maar ook de VVD staat niet echt te trappelen om in zee te gaan met Geert Wilders. CDA weet dat een ezel zich geen twee keer aan eenzelfde steen moet stoten. Politiek Den Haag zal dus moeten samenklonteren om de PVV aan te kunnen, want de PVV is als grootste partij in de Eerste Kamer in staat deze regering naar huis te sturen. Daarmee grijpt het ook de macht in de Tweede Kamer. Dat zal niemand voor zijn rekening willen nemen en dus is samenwerking vereist. Men is nu op elkaar aangewezen, dus ook op de PvdA. In vrijwel alle provincies zal de PvdA moeten aansluiten om tegenwicht aan de PVV in de Eerste Kamer te kunnen bieden. College onderhandelingen zullen nooit zo lang kunnen duren, want de enige andere mogelijkheid is een coalitie met de PVV, en dat wil niemand. Om de PVV buitenspel te zetten en te houden zullen VVD, CDA, D66, GroenLinks, ChristenUnie, SGP en PvdA met elkaar moeten samenwerken.

VVD, CDA en D66 zullen de PvdA harder nodig hebben dan ze nu misschien denken. En hopen.

Verkiezingswinst voor PVV al bijna zeker

Het Openbaar Ministerie maakte gisteren bekend dat het politicus Geert Wilders gaat vervolgen voor zijn inmiddels beruchte Marokkanen-uitspraak. Op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen vroeg de PVV leider aan zijn publiek of de meer of minder Marokkanen in hun stad wilden, waarna het publiek (heel verrassend!) scandeerde dat ze er minder wilden hebben. De aandacht ging plotseling van de verliezende PvdA over naar de PVV, want de uitspraak veroorzaakte nogal wat onrust in de Nederlandse samenleving. Niet alleen kwamen er meer dan 6400 aangiftes wegens discriminatie binnen bij de politie, maar verlieten ook nog eens vijf zittende kamer- en provinciale statenleden de PVV. Het was een ongekende klap voor de partij, maar Geert Wilders is nooit teruggekomen op zijn uitspraken. Dat doet hij overigens nooit.

De verbazing in de Nederlandse samenleving is op z’n zachtst gezegd opmerkelijk te noemen. De verbijstering van politiek Den Haag en de 6400 aangiftes zijn verbijsterend. Geert Wilders doet immers al meer dan tien jaar dit soort uitspraken. Daarbij drukt hij de grenzen van fatsoen steeds verder op. Allemaal onder de noemer vrijheid van meningsuiting. De vrijheid van meningsuiting; de grens daarvoor is de laatste tien, vijftien jaar behoorlijk opgerekt. Uitspraken die rond de eeuwwisseling nog kwetsend vonden en dus strafbaar waren, zijn vandaag de dag normaal geworden. Wat dat betreft hebben de omstreden Top Gear presentator Jeremy Clarkson en Geert Wilders er veel gemeen: Ze gaan steeds een stapje verder in hun uitspraken. Na iedere uitspraak ontstaat er in de samenleving verbijstering over de gedane uitspraak, waarna dezelfde uitspraak nog een keer wordt herhaald. Bij de herhaling wordt er echter niet meer gereageerd door pers en samenleving, waarna er een nieuwe, nóg hardere uitspraak komt. Daar waar Clarkson na ieder uitspraak diep door het stof moet (maar er tegelijkertijd niets van leert) neemt Geert Wilders geen van zijn uitspraken terug, hetgeen dus nu heeft geresulteerd in alweer een rechtszaak.

Die rechtszaak had voor Geert Wilders op geen beter moment kunnen komen; zo nog geen half jaar vóór de provinciale Statenverkiezingen. Het zal de populariteit van de PVV-leider naar ongekende hoogten doen stijgen.Wilders is namelijk een fantastisch acteur. Als geen ander weer hij te spelen met de camera. Hij zal zich in zijn slachtofferrol manoeuvreren. Zielig doen voor de draaiende camera’s en dit als bewijs zien dat hem de mond wordt gesnoerd. De pers zal er bovenop zitten en elke uitspraak breeduit meten in kranten, tijdschriften, tv, radio en internet. Er zal geen ontkomen meer aan zijn. Het enige verschil met het vorige proces zal zijn dat de internationale media deze keer niet zal op komen dagen. Maar verder is dit een geweldige gratis campagne voor de PVV. Goed voor de peilingen en dus goed voor de uitslag van de Provinciale Statenverkiezingen van maart komend jaar. Het recept is bekend: Geert Wilders neemt een topadvocaat in de armen, die hem zal neerzetten als een Calimero in de grote boze mensenwereld. Iemand die vecht tegen de politieke elite. ‘Zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk!’. Wilders zal een pruillipje laten zien als de camera’s snorren en de advovcaat zal de rechtbank een paar keer niet ontvankelijk verklaren. Het wordt één grote Meneer Wilders Show, waarbij Wilders zal excelleren als onderdrukte boodschapper van het volk. ‘Kijk mij eens zielig zijn!’. Een betere campagne in aanloop naar de Provinciale Statenverkiezingen kan Geert Wilders zich niet wensen. De kans dat de rechtbank Wilders in het gelijk stelt is groot. Niet alleen omdat zijn radicale achterban met doodsbedreigingen smijt dat het een lust voor het oog is. Maar een politicus mag dit soort dingen nou eenmaal zeggen, zo zal de rechtbank oordelen. Het valt onder de vrijheid van meningsuiting.

De immense aandacht van de pers zal leiden tot een monsterzege voor de PVV, ten koste van VVD maar vooral van het CDA. Van alle PVV kiezers komt meer dan de helft van het CDA, een ander groot deel komt van de VVD. Jammer voor het CDA, dat de laatste tijd bezig was aan een enorme wederopstanding, na de desastreuze verkiezingen van 2010 en 2012. De christendemocraten hebben zich inmiddels hersteld door te roepen dat alles gratis wordt als zij weer gaan regeren. Niet dat daar iets van klopt, maar het volk gelooft het en zou van de PVV weer terugkeren naar het CDA. Die strategie komt met dit proces in een ongekende gevarenzone, wat het CDA wel eens stemmen zou kunnen gaan kosten. De wederopstanding zou wel eens in gevaar kunnen komen. Maar ook bij de VVD zullen ze er niet gerust op zijn. De PVV is hun grootste concurrent op rechts. Zetelverlies van de VVD gaat vrijwel altijd naar de PVV. Tezamen met de desastreuze staat waar de PvdA op het moment in verkeert zou dat de regering in gevaar kunnen brengen, tenzij D66 de helpende hand biedt. Die helpende hand zal wel komen, maar tegen een hele hoge prijs.

Het Openbaar Ministerie had het beste kunnen wachten met de rechtszaak tot ná de komende Provinciale Statenverkiezingen. Geert Wilders zal het proces tot op de laatste druppel uitmelken en gebruiken voor zijn campagne in aanloop naar de Provinciale Statenverkiezingen. Hij gaat dit winnen, brengt daarmee de regering in gevaar en versterkt zijn positie in de Nederlandse politiek.

Wilders zit op rozen. De verkiezingswinst is al bijna binnen.