Het jaarlijkse vreetfestijn staat weer op punt van beginnen

Als je bewerkt vlees eet dan heb je een 50 keer verhoogde kans op het krijgen van kanker. Met dit alarmerende bericht kwam de Wereldgezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties onlangs. Bewerkt vlees zoals worst en gehakt bevat bacteriën waartegen het lichaam nauwelijks weerstand kan aanmaken en dus wordt ontraden het te eten. Een paar dagen later nuanceerde diezelfde WHO haar eigen uitspraken overigens weer, want in vlees zitten natuurlijk veel vitaminen en ijzer. En vooral ijzer hebben we nodig voor versterking van ons eigen bloed. Als u langer dan gemiddeld wilt blijven leven dan mag u ook geen druppel alcohol meer drinken. O, ja: u kunt natuurlijk ook geen sapjes meer drinken. De Gezondheidsheidraad deed daar vandaag nog even een schepje bovenop: het drinken van vruchtensap is ook schadelijk voor de gezondheid. Want, zo redeneert het belangrijkste adviesorgaan van de Overheid, de belangrijke vezels die in vruchten zitten zijn eruit als van de vrucht een sapje wordt gemaakt (waar zijn die vezels dan naartoe, denkt de schrijver van dit stukje dan, want ze kunnen toch onmogelijk de vruchtenpers uit zijn gevlogen).

We mogen ook geen zout meer toevoegen aan ons voedsel. Het RIVM meende dat het zoutvaatje van tafel kan omdat ons voedsel op zichzelf al genoeg zout bevat om de dag door te komen. Nóg meer zout toevoegen zou de kans op hart- en vaatziekten doen vergroten. Koffie is ook al niet goed, want koffie kan de aderen doen dichtslibben. We wisten al dat tabak slecht is voor je. In frisdrank zit bovenmatig veel suiker dus die kan ook van de eettafel af en de ijskast uit. Brood is op zich wel goed, maar maximaal 3 sneetjes per dag. Noten zijn een twijfelgeval: Kan, maar dan wel de zoutloze noten. Thee is ook een twijfelgeval. Thee kan, maar dan wel zonder suiker en niet teveel, want thee geeft aanslag op de tanden. Melk is ook een twijfelgeval, want in melk zit dierlijk vet. Maar in melk zit ook kalk en dat is weer goed voor de botten.

Enfin, Kerstmis staat weer voor de deur en dus tuimelen deskundigen weer over elkaar heen met al dan niet goed bedoelde eetadviezen. Met de feestdagen in aantocht begint ook weet het jaarlijkse vreetfestijn weer waarin de consument zich weer arm koopt aan suikerwaren, alcoholische dranken en heel veel vette rommel. Rommel die in een tijd van ongeveer drie weken verplicht moet worden geconsumeerd, want daarna moeten we weer massaal aan de afvalprogramma’s. Immers is de zomer in aantocht en er moet straks wel een strak en atletisch lijf over dat strand dartelen anders zijn we niet aantrekkelijk voor een partner. Overigens moeten die lijven ook weer niet te lang in de zon gaan liggen want dat verhoogt de kans op huidkanker.

Wat kan wel, wat kan niet? In de hoop op verlenging van ons leven maken elkaar helemaal gek met die voedingsadviezen. Een biertje op z’n tijd kan helemaal geen kwaad. Dertig biertjes tegelijkertijd achter elkaar achterover gieten is inderdaad niet goed voor je. Een glas frisdrank is ook helemaal niet erg. Een fles per dag achterover gieten is inderdaad fout. Als vlees goed wordt gebraden dan gaan al die bacteriën dood aangezien bacteriën niet tegen extreme hitte kunnen. Met dat  stukje worst bij het avondeten is helemaal niets mis. Een glas melk bij je ontbijt is prima. Melk bevat inderdaad dierlijke vetten maar daar is helemaal niets mis mee. Melk bevat bovendien bouwstoffen en bevat kalk, wat goed is voor de botten. Vijf liter melk in één keer achterover slaan is inderdaad niet goed voor je. Maar en glas op z’n tijd kan helemaal geen kwaad.

In deze super verwende maatschappij zijn we met z’n allen helemaal dolgedraaid. Die voedingsadviezen voegen helemaal niets toe aan een eventuele verlenging van het leven. Als voedsel gewoon met mate wordt geconsumeerd dan is er niets aan de hand. Bovendien zou het beter zijn als we ons minder druk maken en wat rustiger gaan leven. Minder vluchtig. Minder gehaast. Want stress verhoogt de bloeddruk en is inderdaad niet goed. Rust, kalmte, orde, regelmaat en het verlengen van dat eeuwige korte lontje zijn nou juist wel goed voor je. Seks is wel heel gezond voor je. Altijd leuk om te weten.

Die gezondheidsadviezen zijn eigenlijk alleen maar gezond voor zorgverzekeraars, die hiermee nóg meer invloed proberen te krijgen op het dagelijks leven van hun verzekerden. Want we zitten niet ver meer verwijderd van de dag dat er een brief op de deurmat valt, waarin de verzekeraar eist dat de verzekerde zijn of haar levensstijl aanpast anders gaat de premie omhoog mogelijk wordt de verzekerde zelfs geroyeerd. We zitten niet ver meer verwijderd van de dag dat de verzekeraar meekijkt naar wat de verzekerde aanschaft in de supermarkt, waarbij de kassa is aangesloten op de hoofdcomputer van de zorgverzekeraar. Aan de hand daarvan bepaalt de kassa welke producten de verzekerde mag meenemen en welke producten niet. We zitten niet ver meer verwijderd van de dag waarop de zorgverzekeraar bepaalt wat de verzekerde eet, drinkt en hoe deze zich door het leven beweegt. Simpelweg omdat de zorgkosten de pan uit rijzen. Dat is tenminste het meest gebruikte argument.

Maar feitelijk is het een totale inbreuk op je bewegingsvrijheid. Bewegingsvrijheid waar we in Europa zo trots op zijn. Bewegingsvrijheid waarvan we denken dat die wordt beperkt door de komst van die grote groepen vluchtelingen uit Syrië, Irak en Afghanistan. Maar feitelijk zit die beperking van ons eigen bewegingsvrijheid veel dichterbij huis: bij onze eigen zorgverzekeraar.

Eet smakelijk!

Een eerbetoon aan Hein, Rien en Lance

De laatste dagen heeft uw Opinie Paultje zich redelijk rustig gehouden; zowel op Twitter als op dit weblog, uit respect voor mijn vorige week vrijdag overleden collega Hein Tromp. Hein verloor het gevecht tegen de verschrikkelijke ziekte leverkanker, maar Hein was wel een man om een voorbeeld aan te nemen. Het overlijden van Hein is geen moment om je druk te maken over de toestand in de wereld of de Nederlandse politiek. Het is een moment om even stil te staan. Bij leven stond hij bekend als een vrolijke man, die zwierend door het kantoor danste. Hein zag altijd de positieve kant in en waar anderen bij de pakken gingen neerzitten, stond Hein voor zijn zaak en ging door. Bij aanvang van de wereldwijde economische crisis ging de telefoon nauwelijks omdat klanten de hand op de knip hielden. Toch bleef Hein zijn eeuwige Italiaanse melodieën zingen. Ze klonken voor geen meter en er zat absoluut geen consistentie in, maar dat maakte niet uit. Bij het horen van zijn zacht gevoede stem kreeg je toch weer zin in de dag. Het leverde hem zoveel respect op, dat ze tot in Griekenland Hein wisten te vinden; ook toen hij op zijn sterfbed lag. Hein verdient alle eer en respect die een mens kan krijgen en we moeten hem nog lang herinneren. Helaas mocht hij maar 53 jaar worden. Voor Hein hoop ik dat, waar hij nu naar toe gaat, het beter is dan hier. Hein, jongen, het ga je goed!

Er zijn parallellen te leggen met mijn voormalige buurman Rien Wijnants; Rien was eveneens een man vol energie, die fluitend door het leven ging. Rien was ondernemer; had de rechten gekocht van een salarisadministratieprogramma en daar veel geld mee verdiend. Op het hoogtepunt van de wereldwijde economische voorspoed verkocht hij zijn bedrijf, waar op dat moment meer dan 80 mensen werkten. Rien bleef echter ondernemen en opende een kantoortje naast het mijne, waarna we als ondernemers ervaringen uitwisselden. Rien reisde de hele wereld over en bezocht de meest uiteenlopende beurzen, waar hij op zoek was naar innovatieve producten om die in Nederland te importeren. Hij slaagde daar nauwelijks in maar dat deerde hem niet. Veel van die beurzen werden georganiseerd in Las Vegas, Verenigde Staten, waar Rien kind aan huis was. Hij kende er werkelijk elke straatsteen uit zijn hoofd. Naar eigen zeggen heeft hij door de beveiliging van groten der aarde als Bill Gates en Steve Jobs kunnen glippen, waarna hij met hen een praatje heeft gemaakt en de hand geschud. Of het waar is, valt te bezien, maar geen mens ter wereld kon die verhalen zo mooi vertellen als Rien. Als Rien een verhaal vertelde, dan zwaaide zijn armen en gebruikte hij zijn stem op een prachtige manier om zaken nog eens extra te benadrukken. Hoewel geboren in Den Haag, had Rien een zwaar Rotterdams accent en was fan van Feyenoord. Hij was altijd in voor een geintje; een grap, een grol. Zijn gedrag had bijna clowneske bewegingen. Hij kon niet kwaad worden, want zelfs als hij boos was, kon hij zijn emoties de baas en in onvervalst Rotterdams uitdrukken wat hij wilde. Eens per maand dronken we op donderdagavond een biertje in een café, in Breda. Daar namen we de toestand in de wereld door, zoals hij dat altijd zo mooi kon uitdrukken. Ook het bedienend personeel werd nauw bij onze gesprekken betrokken. Het prachtmens Rien overleed in 2010 op 61-jarige leeftijd aan een hersentumor. Dat is al even geleden, maar zijn eeuwige optimisme blijft eeuwig in mijn geheugen gegrift.

Wanneer je wordt geconfronteerd met een persoon in je directe omgeving, die overlijd aan die vreselijke ziekte kanker, dan blijf je even stil staan. Dan kan de politiek je even weinig meer schelen en dan is het leven toch maar relatief. Een man die de verschrikkelijke ziekte kanker wel overleefde is de inmiddels gevallen wielerkoning Lance Armstrong. Gisteren werd bekend dat de internationale wielerunie UCI hem alle 7 Tourzeges afneemt en uit de sport verbant voor het leven. De Amerikaanse antidoping waakhond USADA had twee weken geleden een vernietigend rapport geschreven over de dopingpraktijken van Armstrong, die glashard is verraden door zijn eigen oud-ploeggenoten. Het rapport zorgde voor een storm aan kritiek, waarna een van de grootste wielerploegen ter wereld, zijn sponsor Rabobank kwijtraakte. Verschillende sponsoren braken met Armstrong; wilden niets meer met hem te maken hebben. Grote bedrijven als Nike, Trek en 24 Hour Fitness wilden niets meer met de Amerikaan te maken hebben. De wielerwereld verafschuwt de man; wielerfans voelen zich bedrogen nu ze weten dat Armstrong alle 7 Tourzeges op doping heeft gehaald.

Het stelde Christian Preudhomme, de baas van de ASO, de organisatie die de Tour de France organiseert, voor een dilemma. Armstrong was namelijk niet de eerste, die de wereld voorloog dat hij een zo ongelofelijk goed sportman was. Want van de wielrenners die in de top-10 stonden, inde jaren dat Armstrong de Tour de France won, bleken vrijwel allemaal in dat jaar ook op doping de eindstreep in Parijs te hebben gehaald. Dus zou je Armstrong zijn Tourzeges afnemen, dat zou feitelijk de nummer 8 of zelfs de nummer 15 van dat betreffende jaar worden aangemerkt als Tourwinnaar. De man die als nummer 15 over de streep kwam in Parijs, werd dus uiteindelijk de winnaar.

Terecht? Oordeelt u zelf. Laat voor eens en voor altijd duidelijk zijn: ik sta keihard aan de kant van Lance Armstrong. Feit is dat de eerste tien wielrenners uit het algemeen klassement vrijwel allemaal doping gebruikten. Je kunt er eigenlijk ieder wielerseizoen de klok op gelijk zetten: iedere Tour de France-aflevering wordt er een tiental renners van de weg gehaald, omdat ze positief testen op dopinggebruik. Tel daarbij op dat de eerste tien renners uit het Algemeen Klassement die de eindstreep in Parijs halen, ook nog eens op dopinggebruik is betrapt, dan gebruikt dus ruim 10% van alle renners rommel. Je zit niet meer te kijken naar de Tour de France, maar naar de Tour de Doping. En het is ook niet meer dan logisch, dat die gasten gebruiken, want het is een immens karwei, om twee weken lang door Frankrijk te fietsen, met een gemiddelde van ruim 200 kilometer per dag. En dan niet van noord naar Zuid-Frankrijk; nee, het gaat ook nog eens van Zuid-Frankrijk naar Parijs. Dat is een uitputtingsslag waar geen mens tegenop kan, zonder rommel te gebruiken.

Kortom: bedrijven als Rabobank, Nike, Trek en 24 Hours Fitness hebben zichzelf laten foppen, want dat wielrenners doping gebruiken is gewoon algemeen bekend. Dat is niet iets van de laatste jaren, maar gebeurt al langer. Mensen die nu verontwaardigt naar Armstrong kijken en boos worden op de Texaan, houden zichzelf alleen maar voor de gek, want iedereen had gewoon beter moeten weten. Zeven keer achtereen de Tour de France winnen kan gewoon niet zonder rommel te slikken. We weten het allemaal, maar kunnen het maar niet bevatten dat we al die tijd naar een rijdende apotheek hebben zitten kijken. We voelen ons bedrogen, maar feitelijk bedriegen we alleen maar onszelf, want met een klein beetje beter nadenken hadden we gewoon kunnen weten dat 7 keer de Tour de France winnen iets bovennatuurlijks moet zijn.

Even bovennatuurlijk als Hein en Rien…