Waarom de AI-hype economisch niet klopt – hoe Big Tech een systeemcrisis bouwt

De overname van xAI door SpaceX, waarmee een gecombineerd bedrijf ontstaat met een geschatte waarde van 1,25 biljoen dollar, wordt gepresenteerd als een visionaire stap richting “datacenters in de ruimte”. In werkelijkheid lijkt de deal vooral bedoeld om de zware financiële problemen van xAI te maskeren en te financieren met de winstgevende kasstromen van SpaceX.

xAI blijkt een extreem kapitaalintensief bedrijf te zijn dat maandelijks circa 1 miljard dollar verbrandt. In het laatste kwartaal genereerde het slechts 107 miljoen dollar omzet, terwijl het tegelijkertijd een verlies van 1,46 miljard dollar leed. In de eerste negen maanden van 2025 verbruikte het bedrijf bijna 8 miljard dollar aan liquide middelen. Daarmee functioneert xAI feitelijk niet als een zelfstandig levensvatbaar bedrijf, maar als een permanente geldverbruiker.

SpaceX daarentegen is het enige bedrijf van Elon Musk dat structureel winstgevend is, met circa 8 miljard dollar winst op een omzet van 15 tot 16 miljard dollar. Door xAI onder te brengen bij SpaceX wordt de verlieslatende AI-activiteiten toegang verschaft tot een vrijwel onbeperkte kapitaalbron, vlak voor een mogelijke megabeursgang van SpaceX. De constructie vertoont sterke gelijkenissen met de overname van SolarCity door Tesla in 2016, die destijds door analisten werd gezien als een reddingsoperatie voor een noodlijdend bedrijf.

De strategische rechtvaardiging – dat AI-berekeningen in de ruimte goedkoper zullen worden – wordt inhoudelijk zwak geacht. SpaceX en xAI hebben geen natuurlijke operationele overlap: het ene bouwt raketten, het andere traint taalmodellen. De veronderstelde synergie lijkt vooral financieel van aard, niet technologisch.

Deze casus staat niet op zichzelf, maar past in een breder patroon binnen de AI-sector. De sector is uitgegroeid tot een netwerk van bedrijven die elkaars verliezen subsidiëren. OpenAI wordt gefinancierd door Microsoft, Nvidia investeert in AI-bedrijven die vervolgens massaal Nvidia-chips afnemen. Hierdoor ontstaat een circulair systeem waarin kapitaal rondgepompt wordt zonder dat er structureel rendabele bedrijfsmodellen ontstaan.

Tot nu toe levert AI slechts beperkte productiviteitswinsten op, terwijl de investeringen, energiekosten en infrastructuuruitgaven astronomisch zijn. Als AI-diensten zouden worden geprijsd op basis van hun werkelijke economische kosten, zouden veel toepassingen onrendabel blijken. Toch blijven beleggers investeren, zonder serieus naar balansen en kasstromen te kijken.

De conclusie is dat de AI-sector kampt met zware overinvestering, wat het rendement structureel ondermijnt. Daartegenover staan sectoren als energie, grondstoffen en opkomende markten, waar juist jarenlang is ondergeïnvesteerd. Volgens klassieke economische cycli leidt onderinvestering tot schaarste en stijgend rendement, terwijl overinvestering – zoals in tech en AI – juist waarde vernietigt. De kernstelling is dan ook dat de AI-hype geen duurzaam groeimodel vormt, maar een grootschalige kapitaalverschuiving zonder solide economische basis.

AI is geen innovatie, maar financiële alchemie

Zie ook: Opinie Paultje: Het systeemrisico van de AI hype

en Opinie Paultje: De AI-zeepbel van Elon Musk

Totaalpaniek

TOTAALPANIEK

Ondanks de matige prestaties van het Nederlands Elftal gaat dit weekeinde de vaderlandse voetbalcompetitie gewoon weer van start. Het EK in Frankrijk is verder weg dan ooit. De Mickey Mouse League verkeert al jaren in deplorabele staat. Er zijn nog maar weinig voetbalsupporters in Nederland die dat ontkennen. Feitelijk zijn de prestaties van het Nederlands Elftal symbolisch voor de staat waarin het Nederlandse voetbal verkeert. Het is om te janken. Wie denkt dat onze enige Nederlandse hoop op het hoogste voetbalpodium Champions League goede prestaties op de mat gaat leggen zal bedrogen uit komen. De landskampioen van Nederland (PSV) speelt tegen de nummer vijf van afgelopen seizoen in Engeland (Manchester United) en zelfs die wedstrijd kan al als verloren worden beschouwd voor de Eindhovenaren. De nummer twee van vorig seizoen,Ajax, werd afgelopen week afgedroogd nadat het met een kleuterelftal aantrad tegen de mannen van Rapid Wien.

Het Nederlandse voetbal is een lachertje geworden. Clubs als Ajax, PSV en Feyenoord zijn leeg gekocht door puissant rijke clubs die drijvend worden gehouden met olie dollars. Clubs die op zichzelf al een omzet hebben die net zo hoog is als de gehele Nederlandse eredivisie. Clubs waar spelers zeggen graag naar toe te gaan vanwege de sfeer, de supporters en de clubhistorie. Onzin natuurlijk, want een club als bijvoorbeeld Feyenoord biedt ook sfeer (De Kuip is niet voor niets het meest sfeervolle stadion van het land), een zeer fanatieke supportersgaren (of het goed of slecht gaat met de club, De Kuip zit altijd vol) en een enorme clubhistorie (Feyenoord is meer dan 100 jaar oud). Toch komen spelers niet graag naar Rotterdam Zuid, maar vertrekken er het liefst. Het gaat dus gewoon om de centen en die kan geen enkele club uit de Eredivisie hen bieden. Grootmachten als FC Bayren München, Barcelona, Manchester United en Paris Saint Germain kopen jonge spelertjes voor goud geld weg. Jongetjes zijn al multimiljonair voordat ze uit de luiers komen. Het zijn krachten waar Nederlandse clubs niet tegenop kunnen, simpelweg omdat er te weinig geld wordt geboden voor de uitzendrechten.

Betaalzender Fox Sports betaalde twee jaar geleden één miljard euro voor de uitzendrechten van de Eredivisie. Klinkt als veel geld maar dat is wel over een periode van twaalf jaar uitgesmeerd. In Duitsland werd vorig jaar nog 3,5 miljard euro neergelegd voor twee seizoenen en voor de Premier League werd 5 miljard euro neergelegd  voor drie seizoenen. Een club uit de onderste regionen van de Premier League zoals Hull City, Newcastle United of Queens Park Rangers krijgt jaarlijks alleen al (omgerekend) 120 miljoen euro aan uitzendrechten op z’n bankrekening gestort. 120 miljoen euro is net zoveel als de omzet van AZ Alkmaar, SC Heerenveen. FC Utrecht, PEC Zwolle, Willem II Tilburg en FC Groningen samen. Dus waar in Nederland zes clubs een jaar lang voor moeten werken krijgt een nietige club uit de Premier League al aan uitzendrechten op zijn rekening gestort. Ter vergelijking: AZ Alkmaar, SC Heerenveen. FC Utrecht, PEC Zwolle, Willem II Tilburg en FC Groningen krijgen zelf voor de uitzendrechten per club 600.000 euro op hun bankrekening gestort. Wie had het over verhoudingen die zoek zijn?

Chelsea eigenaar Abramovitsj heeft ingezien dat de Nederlandse voetbalcompetitie een goede basis vormt voor beginnende voetballers. Bijna het hele tweede voetbalteam van de Londense grotmacht speelt in Arnhem. Chelsea (omzet 500 miljoen euro) neemt om de haverklap nieuwe spelertjes aan en stalt die vervolgens in Arnhem. Daar heeft Chelsea inmiddels een dependance die Vitesse heet. Omdat de FIFA heeft bepaald dat één eigenaar geen twee Europese voetbalclubs (om corruptie tegen te gaan (ha, ha)) mag bezitten is Vitesse op papier eigendom van Alexander Tsjigirinski. Maar feitelijk is het gewoon Chelsea die een dochteronderneming in Nederland heeft die Vitesse Arnhem heet. Alexander Tsjigirinski betaalde 20 miljoen euro om Vitesse Arnhem over te nemen en dat is een lachertje. Dat bedrag betaalt zo’n Russische oliemiljardair op een achter namiddag vanuit zijn luie stoel. Het is niet echt een bedrag waarvan hij wakker ligt.

De uitschakeling van Ajax door het nietige Rapid Wien en de macabere prestaties van het Nederlands Elftal laat zien dat Nederlandse clubs in Europa geen fuck te zoeken hebben. De grote namen die Ajax, Feyenoord en PSV hadden wordt ieder seizoen weer te grabbel gegooid door matige prestaties tegen nietige clubs. Landskampioen in Nederland betekent niet automatisch  dat je ook kampioen van Europa bent. Nederlandse clubs delven het onderspit omdat ze bijna geen geld krijgen uit de uitzendrechten en niet omhoog kunnen worden gehouden met oliegeld. Feitelijk is de echte hoofdprijs voor een landskampioen niet de toegang tot de Champions League, maar de miljoenen waarmee de club na het behalen van het landskampioenschap wordt leeg gekocht.

Levensgevaarlijk spel: Noord Koreanen mogelijk achter storingen ING en SNS Reaal

Stevige taal kwam er afgelopen weken uit Noord Korea; het land wil zowel de zuiderburen als de Verenigde Staten aanvallen, als vergelding voor de in hun ogen provocerende acties van het tweetal. Amerikaanse bommenwerpers vlogen de laatste maanden regelmatig ‘toevallig’ over Noord Koreaans grondgebied en even toevallig voeren Zuid Koreaanse marineschepen in de territoriale wateren van het Noorden. Deze spionage acties pikten de Noord Koreanen niet. Officieel zijn de Noord- en Zuid Koreanen nog steeds in staat van oorlog, al beschieten ze elkaar sinds 1953 niet meer. Een bestand is echter nooit gesloten. De vader van de huidige leider Kim Young Un, Kim Young il, is nog wel een paar keer op bezoek geweest in het Zuiden om te praten over volledige vrede en eventuele hereniging met het Noorden, maar de zoon wil van niks weten en trekt ten strijde. Niet alleen kermde Noord Korea de laatste tijd behoorlijk wat oorlogszuchtige taal uit; ze voegden de daad bij het woord. Het Noorden bracht diverse raketten in stelling, verplaatste troepen en voerde mogelijk zelfs cyberaanvallen uit op instellingen in het Zuiden. Het is de Noordelingen menens; ze laten niet met zich spelen. Geen spionage acties!

Officieel weten we niks van Noord Korea. Niet meer, dan ons door de Noord Koreanen zelf wordt verteld. Propagandistische filmpjes en foto’s doen de ronde. Zelfs de landkaarten op Google Maps zijn blanco; op die van de hoofdstad Pyongyang na. Maar zelfs daarvan zijn niet eens straatnamen bekend, of welke gebouwen zich waar bevinden. We kennen de leider Kim Young Un, maar weten niet wie hem assisteert of zelfs maar wie zijn vrouw is. Alles wat we van Kim Young Un weten, is dat hij in Zwitserland op school heeft gezeten en voor een Noord Koreaan redelijk goed Engels spreekt. Ook weten we dat een groot deel van de bevolking in armoede leeft en honger lijdt, maar tegelijkertijd de leiders onvoorwaardelijk blijft steunen. Daar kan maar één rede voor zijn en dat is werk en inkomen. Het is een bekend beeld in streng communistische landen: de Staat zorgt voor werk en in komen en in ruil daarvoor houdt de bevolking zich verplicht stil. Wiens brood gij eet wiens woord gij spreekt. Kritiek op de overheid komt overtreders op lange gevangenisstraffen te staan.

De oorlogstaal van de Noordelingen kwam bij de Zuidelingen laconiek binnen; de Amerikanen nemen echter geen risico. Net als de Noordelingen verplaatsen ook de Amerikanen wat manschappen naar Zuid Korea en het eilandje Guam; het stukje VS dat het dichtst bij Noord Korea ligt. Verder blijft het oorverdovend stil. Niemand weet wat de Noord Koreanen precies aan het doen zijn en dat is de slagkracht van het land. De onbekendheid van Noord Korea is de sterkte van het land. Het is namelijk kinderlijk eenvoudig. Je hoeft er geen generaal voor te zijn of Co Kolijn voor te heten. Het is simpele logica: Toen de Amerikanen het vuur openden op Saddam Hoessein wisten de Westerse landen precies wat voor spul de Irakezen hadden. Dat hadden ze namelijk zelf geleverd. Frankrijk leverde tot een paar jaar vóór de inval in Irak honderden gevechtsvliegtuigen en Duitsland heeft er kerncentrales gebouwd. Nederland heeft chemische rommel geleverd en Engeland wapens. Ook Amerikaanse bedrijven stonden in de rij om spullen te leveren aan het dictatoriale regime. Alleen al die orders nalopen was nodig om precies in kaart te brengen wat de Irakezen allemaal hadden. Dat is een kwestie van een paar weken onderzoek.

De oorlog in Afghanistan was heel andere koek; Hier vertrouwden de Amerikanen op hun hypermoderne apparatuur en evenzo wapentuig. De Amerikanen waren ooit met bijna 300.000 soldaten in het land aanwezig. Bijna elk land bezwijkt aan een dergelijke defensieve druk; zeker met de techniek die de Amerikanen bezitten. Zij kunnen met een kernraket een mug op 30 kilometer afstand castreren. Maar de Afghanen zijn de Amerikanen te slim af. Zij kennen namelijk elk straatje en elk paadje uit hun hoofd. Ze kennen alle grotten; weten elke schuilplaats en wandelroutes waarlangs ze opereren. Waar de Amerikanen hypermoderne satellieten nodig hebben om de weg te vinden, gebruiken de Taliban hun hoofd. Daar zit de landkaart en iedere strijder kent een gebied zo groot als Nederland uit zijn hoofd. Dat wisten de Russen al; want die hadden hypermodern wapentuig en konden de Taliban ook niet de baas. Na 15 jaar gaven de Russen zich gewonnen trokken zich terug. De Amerikanen geven zich nu na tien jaar ook gewonnen. De officiële reden is dat het geld op is en daar zal ook wel een deel van de waarheid in zitten. Maar de echte reden is dat de Taliban de Amerikanen met hun hypermoderne wapentuig gewoon te slim af zijn.

Terug naar de kern van dit betoog: de Noord Koreaanse haattaal. Hier zijn de parallellen: In Irak wisten de Westerse troepen wat ze zouden kunnen tegenkomen en dus was een inval een kwestie van appeltje-eitje. Bijna geen verliezen aan geallieerde zijde. In Afghanistan dachten de Westerse troepen dat ze het wisten maar grepen naast de enorme kennis van de Taliban strijders. Van Noord Korea weten we zeker dat we niets weten. Het land is zo gesloten als een oester. We weten niet hoe modern het Noord Koreaanse defensiematerieel is; we weten niets over hoeveel manschappen Noord Korea beschikt. We weten niets over hun training en we weten ook niet eens zeker, of Noord Korea nou daadwerkelijk over een kernbom beschikt. Het is daarom dat de Westerse troepen machteloos staan tegenover elke zet van de Noord Koreanen. We weten simpelweg niet wat we moeten doen tegenover troepenverplaatsingen en cyberaanvallen zoals op Zuid Koreaanse en mogelijk ook Nederlandse banken. Het kan namelijk geen toeval zijn, dat in een tijd dat Noord Korea oorlogstaal uitkraamt, het halve Nederlandse betalingsverkeer in een week tijd drie keer plat komt te liggen. Juist ook omdat er geen verantwoordelijkheid wordt opgeëist van een hackersgroep. Zou het een hackersgroep zijn geweest, die de computers van ING en SNS Reaal plat wist te leggen, dan zou ze dat zeker kenbaar maken. In de hackerswereld staat het namelijk erg stoer als je zo iets doet. Het kan ook geen toeval zijn dat het betalingsverkeer in zo’n korte tijd zo vaak plat komt te liggen: net als in Zuid Korea liggen ook nu de Noord Koreanen dwars. Alleen niemand weet het zeker.

De oorlogstaal van de Noord Koreanen is zorgelijk. Het is niet mis te verstaan en we moeten blijven opletten en luisteren naar alles wat de Noord Koreanen doen. Het land mag dan wel straatarm lijken; we weten niet wat voor spullen de Noord Koreanen bijvoorbeeld in China hebben gekocht. Misschien hebben de Chinezen wel spullen geleverd aan Noord Korea zonder dat daarvan papieren bestaan. Alleen weten we dat niet. Die onbekendheid maakt het spelletje met de Noord Koreanen levensgevaarlijk.

Onafhankelijke informatie op internet bestaat niet

Welke briljante geest op het idee kwam om Independer.nl over te nemen, weet ik niet. Het zal wel een snelle manager zijn, die dacht via een briljante zet even een prachtige carrière te maken. Tenminste, zo stel ik me dat voor. Net afgestudeerd van het HBO of de universiteit komt zo'n wannabe manager de werkkamer van zijn baas binnen gestormd, waarna hij helemaal buiten adem in al zijn enthousiasme roept dat ze Independer.nl moeten overnemen. Een slimme zet van verzekeraar Achmea is het allerminst. Independer.nl werd in Nederland gezien als één van de weinige onafhankelijke adviseurs op het gebied van verzekeringen. Aan het opbouwen van het imago als onafhankelijke adviseur is jarenlang gewerkt en heeft miljoenen euro’s gekost. Kosten noch moeite werden gespaard en uiteindelijk gaf zelfs de Consumentenbond haar zegen aan de onafhankelijke adviseur Independer.nl. Op radio en televisie werd Independer.nl ook als onafhankelijk aangeprezen: TROS Radar, KASSA van de VARA en NOS Radio 1 Journaal liepen weg met de onafhankelijke adviezen van Independer.nl. En het klonk ook allemaal erg legitiem, wat de adviseurs van Independent.nl te melden hadden. Het kwam geloofwaardig over. Tot en met vandaag.

Want vandaag werd bekend dat verzekeraar Achmea de vergelijkingssite voor driekwart (77%) opslokt. Weg onafhankelijkheid! Weg vertrouwen met alle klanten, die je de afgelopen jaren zorgvuldig hebt opgebouwd. Weg klanten.

Toch is de situatie rond Achmea en Independer.nl niet nieuw, noch op zichzelf staand. Bekend en bewezen is dat veel zelfbenoemde onafhankelijke vergelijkingssites in werkelijkheid onderdeel zijn van de verkopende partij; dus is hun advies dus totaal ongeloofwaardig. En het is vrij eenvoudig uit te zoeken, welke zogenaamde onafhankelijke vergelijkingssite onderdeel is van welke verkopende partij (bank, verzekeraar,energiemaatschappij, enzovoorts). Voer een verzekering in en kijk welke verzekeraar als beste uit de bus komt. Een vergelijkingssite voor energie is onderdeel van een energieconcern en een vergelijkingssite voor elektronica is onderdeel van een fabrikant of groothandel in elektronica... enzovoorts, enzovoorts. Je denkt met een onafhankelijk adviseur van doen te hebben, omdat je niet ziet, wat er achter de schermen gebeurd. Achter de schermen zit vaak de verkoper, die jou voorziet van zogenaamd onafhankelijk advies. Independer.nl was al niet anders. Maar als de Consumentenbond zegt, dat het goed is, dan gelooft iedereen het meteen. Nog niet zo gek lang geleden ging je voor de juiste verzekering, het juiste huis of de perfecte auto alle winkels af, die er in de buurt waren. Je onderhandelde de prijs onderuit de kan en legde de verkoper over tafel. Tegenwoordig lever je je over aan een computer, waardoor je jezelf vleugellam maakt. Door je over te leveren aan vergelijkingssites als bijvoorbeeld Independer.nl, vergelijk.nl, Easyswitch.nl of KiesKeurig, ben je overgeleverd aan commerciële partijen, die grof geld verdienen met de informatie die je zoekt. Onafhankelijke informatie op internet bestaat namelijk niet.

Het is een aloude truuk op internet. Een truuk die al bestaat, zolang er onafhankelijke vergelijkingssites bestaan. Niet alleen voor verzekeringsproducten, maar ook voor elektronica, hotels, auto’s, energie, meubels, huizen… noem maar op. Als je van energieleverancier wilt veranderen en je gaat naar een vergelijkingssite, dan is het heel goed mogelijk dat die vergelijkingssite onderdeel is van je eigen energieleverancier. Het is een handige marketingtruuk. Achmea zal met Independer.nl hetzelfde voor ogen hebben. Op veel vergelijkingssites staan ook productbesprekingen (zgn. 'reviews'), die al helemaal onbetrouwbaar zijn. Het is de producenten van de besproken producten er alles aangelegen, dat hun producten zo goed mogelijk voor de dag komen. Dus doen veel verkopers van deze producten zich voor als consumenten en melden zich aan onder valse namen, zoals zo ongeveer iedereen dat op het internet doet (per slot van rekening willen we allemaal anoniem blijven, dus dan doet de producent mee). En terwijl veel mensen het product verkeerd vinden of er nare ervaringen mee hebben, zijn er steeds een paar gebruikers bij, die het product juist fantastisch vinden en er prima ervaringen mee hebben. Let op specifieke omschrijvingen van het product, zoals bijvoorbeeld gebruikte technieken of technische specificaties. Als die te duidelijk zijn omschreven in de bespreking, dan is deze betreffende consument de producent. Maar ook zonder die specifieke bespreking is de informatie op kieskeuring.nl of independer.nl verre van betrouwbaar. De beheerders van deze websites zijn gebaat bij veel bezoekers, die veel informatie plaatsen. Door hun product te bespreken op de betreffende website, weet de beheerder van de website dat u het apparaat bezit, die vakantie hebt geboekt of die auto hebt gekocht (ga zo maar door). Als u op een vergelijkingssite zoekt naar een bepaalde productbespreking, dat u van plan bent te kopen, dan weet de beheerder, dat u naar dit product op zoek bent. Hij (of zij) kan deze informatie doorspelen aan de verkopende partij of is (in veel gevallen) zelf de verkopende partij. Uw computer beschikt namelijk over een uniek adres, dat geen enkele andere computer ter wereld heeft. Dat adres heet een IP-adres en is gekoppeld aan uw huisadres. Als u op een website een productbespreking plaatst van bijvoorbeeld een Acer A500 tablet pc, dan weet de beheerder van deze site, dat de persoon achter dit betreffende IP-adres een Acer Tablet PC A500 heeft gekocht en kan die informatie door veel geld doorspelen aan Acer. U heeft uzelf verraden door uw eigen productbespreking. In het ergste geval in de betreffende vergelijkingssite onderdeel van Acer. En zo werkt het bij Independer.nl ook. Onafhankelijke informatie op internet bestaat niet.

Dat Independer.nl verre van onafhankelijk en dus absoluut niet betrouwbaar is, dat kan iedere idioot vermoeden. Maar blijkbaar willen we graag worden gefopt; in de tijd dat DSB nog bestond, sloten we massaal “goedkope” leningen af bij die bank. Met televisiereclames waarin “de ideale familie” werd getoond, lieten we ons verleiden tot het afsluiten van een in werkelijkheid peperdure lening bij DSB. Want bovenop de in de reclame genoemde ultra lage terugbetaalpremie, kwamen nog zevenendertig aparte verzekeringen. Die maakten de lening ongeveer tien keer duurder, dan wanneer we gewoon bij onze eigen bank waren gebleven. Alleen kwamen we daar pas achter, als de handtekening al was gezet. DSB moest zich de markt in vechten; een markt die (in Nederland) al jaren werd (en wordt nog steeds!!) gedomineerd door Rabobank en ABN AMRO. Buitenlandse partijen maken in Nederland bijna geen kans.

Independer.nl was ook vóór de overname door Achmea niet onafhankelijk. Onafhankelijkheid bestaat niet op het internet. Niemand kan leven van de lucht; ook Independer.nl niet. En terwijl consumentenprogramma’s op de televisie en nieuwsprogramma’s op de radio massaal riepen, hoe onafhankelijk de website Independer.nl was, zorgde ieder sprankje aandacht in de media voor extra bezoekers, dus voor extra afsluitingen via de website… dus extra provisie voor Independer.nl voor ieder verkocht verzekeringsproduct. Elk optreden van deze zogenaamde onafhankelijke website bracht kassa in het laatje; gratis publiciteit en weer een paar verkochte verzekeringsproducten. Independer.nl was gebakken lucht, is gebakken lucht en door de overname van Achmea wordt het er niet veel beter op.

Juist vandaag kwam het nieuws naar buiten, dat de Autoriteit Financiële Markten de vergelijkingssites op de vingers tikt. De toezichthouder vindt de websites ook erg afhankelijk van verzekeraars en wil meer spreiding. Die spreiding geeft meer marktwerking en dat is beter voor de consument. Perfecte timing van de AFM, maar geloofwaardig is het allerminst. Zou de AFM ook vermoeden dat veel vergelijkingssites onderdeel zijn van een groter geheel, zodals een verzekeraar of energieconcern? Dus als u uw keuze nog af laat hangen van vergelijkingssites als Independer.nl, dan bent u een heerlijke prooi voor de banken en verzekeraars. Het is dan ook te hopen, dat Achmea een zwaar boekverlies lijdt op de overname van Independer.nl. Boycot de zogenaamde onafhankelijke website Independer.nl daarom; de informatie is verre van onafhankelijk en daardoor onbetrouwbaar. Onafhankelijke informatie op internet bestaat namelijk niet.